Δημοσθένης ο ρήτωρ και ΣαούλΠαύλος ή Περί φιλοχρηματίας και φαυλότητος επιφανών ανδρών

 "Λόγος περί της Φιλοχρηματίας και της Φαυλότητος επιφανών ανδρών" 

Λίγα λόγια για την Ιστορία από την Περιπέτεια του Δημοσθένη του Αθηναίου

Ο μυστηριώδης Σάρπαλος, ο αχρείος θησαυροφύλακας του Μ. Αλεξάνδρου, φυγάς καθ’ υποτροπήν, τελικά, θα γίνει δεκτός στην Αθήνα, επί τιμήι Αθηναίος Πολίτης ών, μόνον ως ικέτης και αφού, την ίδια ώρα οι ηγεμονικές παρεμβάσεις της Ολυμπιάδος και η αξίωση της «αποθεώσεώς» του Αλεξάνδρου έχουν δημιουργήσει ένα τεταμένο σκηνικό, προς αποφυγήν περαιτέρω εντάσεων, θα ασφαλιστούν τα τάλαντά του στην Ακρόπολη και ο ίδιος, αφού δώσει λόγον, ενώπιον του Αρείου Πάγου, θα φυλακιστεί. Η κατάσταση, όμως, δεν θα εκτονωθεί και θα λάβει διαστάσεις κρίσεως καθώς, λίγο αργότερα, ο Σάρπαλος, ο Απόστολος της θεοποιήσεως του Κυρίου της Ανατολής, που, μάλλον, ήρθε «βοηθείσαι» τους Αθηναίους, θα φυγαδευτεί από τα τείχη, νύκτωρ, αφού πρώτα, κατά τα ελληνικά διαχρονικά «ήθη και έθιμα», δωροδοκήσει επιφανείς πολιτικούς, μεταξύ των οποίων και τον πνέοντα μένεα κατά του Φιλίππου και στην συνέχεια κατά του Αλεξάνδρου, με... τριάκοντα αργύρια, τον ρήτορα Δημοσθένη! Η ετυμηγορία του Αρείου Πάγου, για την δωροληψία και την διευκόλυνση της δραπετεύσεως του Σάρπαλου, ύστερα από μακράν έρευνα και, στην συνέχεια, μετά από μία πολύμηνη δίκη, ήταν καταπέλτης. Το βαρύ πρόστιμο θα αναγκάσει τον Δημοσθένη να απέλθει και ως δραπέτης να καταφύγει στους αγρούς της Αιγίνης και μετά την επάνοδό του, μετ’ ου πολύ, θα τον συναντήσουμε στον Πόρο, την Καλάβρεια της Τριζηνίας, στο ιερό του Ποσειδώνος, φαρμακωμένον.

 Χρειάστηκε αναψηλάφηση της Δίκης του Μεγάλου Αντιφιλιππικού, αλλά Φιλοπέρση Δημοσθένη! Το Αδωροδόκητον του Δημοσθένους, 45 χρόνια μετά τον θάνατό του, έλαμψε... νομικά και έλυσε τα χέρια των Αθηναίων! Ξεπερνώντας, πλέον, το άχθος, ο Δήμος του Κλεινού Άστεως, εικόνα του χαλκήν ανέστησε με την επιγραφήν «Είπερ ίσην γνώμηι ‘ρώμην Δημόσθενες έσχες, ούποτ’ αν Ελλήνων ήρξεν Άρης Μακεδών» και τον πρεσβύτατον, από του γένους του, έστειλε για σίτιση στο Πρυτανείον!

Το «αδωροδόκητον του Δημοσθένους», ως υπόθεση ευφυών ανθρώπων, εκρίθη, τελικά, από την μαρτυρία ηλικιωμένου ο οποίος εβεβαίωσε το δικαστήριο ότι, νεαρός ών, ως υπόδικος στρατιώτης, προσερχόμενος εις Αθήνας ίνα δικασθή, ανέθηκεν εις τας χείρας του ανδριάντος του εν λόγω ρήτορος όσον χρυσίδιον κατείχε και μετά ούκ ολίγου χρόνου, επανελθών, σώον το ανεύρεν! Όσο δε γιά τους καθ’ έξιν και κομιδήι, διαχρονικά φλυαρούντες Αθηναίους, περί της προμήθειας του φαρμάκου με το οποίο αυτοκτόνησε, δαίμων τις διέδωσε ότι «υπό του βάρους των αργυρίων και της προδοσίας, απελθών ο φιλάργυρος και φαύλος Δημοσθένης, μάλλον, απήγξατο»! 

Το Επιμύθιον και οι Αγιοποιήσεις

Με την Υπόθεση του Δημοσθένους συναρτάται η μεγαλύτερη, κοσμοϊστορικών διαστάσεων απάτη εις βάρος του Ελληνισμού και του Ανθρώπινου Γένους, γενικότερα. Οι Αθηναίοι, με την πρώτη ευκαιρία, χαμένοι της ιστορίας, αποκατέστησαν την... τιμή του Δημοσθένους και σε επόμενη... ευκαιρία αγιοποίησαν τον Σάρπαλον, έναν δε, όπως είπαν, επώνυμον αθηναίον δικαστή που δεν ψήφισε την καταδίκη του Σάρπαλου τον αγιοποίησαν, σωτήρα δε και προστάτη των Αθηνών τον ονόμασαν. 

Η Ιστορία γράφει κατά κύκλους και κάθε κύκλος έχει χρονικά περιθώρια και, προς αποφυγήν αντιρρήσεων και παρεξηγήσεων, τους δράστες δεν τους θέλει εν ζωή! Όσο για εμάς, έχουμε ανάγκη από αγούς-αγίους... Πρέπει να έχουμε κάτι για να... λατρεύουμε, να υπηρετούμε δηλαδή, και στην Ελλάδα τα Ιερά, τα Όσια και τους Αγίους τα έχουμε, οι μέν διά πλουτισμόν, τιμάς και δόξας οι δε, οι άλλοι, οι χυδαιότεροι εμείς, για να... βλαστημάμε την Τύχη και την Δυστυχία μας!

► Παίδευμα Ποιητικόν

 Αλήθεια, εκεί στα τείχη τι γύρευεν ο ρήτωρ των αντιΦιλιππικών; Το καλάθι και τα σχοινιά γιατί τα... υπεξαίρεσαν; Ο ‘άΡΠαΛος ~ ΣάΡΠαΛος ~ ο ΣαούΛ ΠαύΛος εφυγαδεύθη νύκτωρ, εξευτελίζοντας την Τιμήν του Δημοσθένους στα... τριάκοντα αργύρια!

 Εκεί λοιπόν, στην κορυφή των Αρχαίων Αθηνών, έπαιξε ο Ελληνισμός και, για τριάκοντα αργύρια, προσημείωσε το παραχωρητήριον και μεθ’ ού πολύ, έχασεν ολόκληρον τον Κόσμον!

Μετά ταύτα και την επιδρομήν της Ανατολικής Ρώμης, με σπασμένα τα κεφάλια και τα… μάρμαρα, και το απαγορευμένο Έθνος των Ελλήνων να αναθεματίζεται και καταχλευάζεται, το σκοτάδι θα μετράει, αιώνα-αιώνα, χιλιετίες ζόφου καρτερώντας των Ελλήνων την Παλιγγενεσία και του Ελληνισμού την Ανάστασιν... 

---------------------------- 

αΓόΣ = ο ηΓεΜών, ο καθοδηγός, ο άΓιοΣ, άΓιος τινος = ο αΓωΓός προς τινά. 

ΠΗΓΕΣ: Πλούταρχος, Δ΄ Τόμος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε. και η Κόλαση, που δεν μας αφήνει να τους ξεχάσουμε για να... ησυχάσουμε!

 

 – Για την απόδοση των πεπραγμένων 
και την αντιγραφή, ο ΙΣΤΩΡ & ΠΡΟΦΥΤΗΣ –

[ Προφύτης = ο προφυτεύων, ο προετοιμάζων το έδαφος διά την φύτευσιν, μεταφορικά ο υπονομευτής]

α/α 380

........

...... 

▲ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ▲

Τα Μαύρα Γαϊδούρια της Εξουσίας των Ελλήνων! – Η Λεωφόρος των Φιλελλήνων! –

Η Μεγάλη Παρέλαση!

Οι "Άγγελοι του Καλού" και τα υποζύγια της Εξουσίας

Η ζωή είναι γεμάτη… καρότα, είπε ο νέος φέρελπις πολιτικός! Το ίδιο λέει και ο κόνικλος! Αυτά λένε γιατί αυτά... γουστάρουν! Τους αρέσει και το μαστίγιο, αλλά για τον πισινό των... άλλων! Το μαστίγιο είναι για τα πισινά των απείθαρχων Λαών!

Η ζωή είναι γεμάτη παλούκια και οδύνες, λένε οι δυστυχισμένοι και οι κακότυχοι! Αυτά αφήνουν πίσω τους, κάθε μέρα, και, μπροστά τους, άλλα τόσα τους περιμένουν κάθε πρωΐ! Σκύψε και... σκάβε και σκάσε, στην περίπτωση αυτή, προτρέπει ο ποιητής!

Οι Βαρελωμένοι εξουσιάζουν, λένε! Βλέπουν σπίθες, φώτα, λεωφόρους, τραίνα, αστραπές, ακούνε φωνές και προσεύχονται να συντομεύσει η... ώρα! Η ζωή στο βαρέλι είναι... τρέλα. Τόσο κοστίζουν δυόμιση γραμμές για μια εγγραφή στην Εγκυκλοπαίδεια! Τα βαρέλια έχουν δυο τρύπες σιχαμερές. Ο καινούριοι ένοικοι έχουν, ήδη, χωθεί μέσα και... τρομπάρουν! Η Έπαυλις των Εξουσιών είναι γεμάτη ευνούχους, ανώμαλους και διεστραμμένους και φιλόδοξους και τυχοδιώκτες!

Και όλοι τους θα γίνουν προδότες!

Θα τους κολακέψουν, στην αρχή, μέχρι να τους ζέψουν, θα τους κοροϊδέψουν, στην συνέχεια, και μετά, μαστιγώνοντάς τους, θα τους μάθουν ότι δουλεύουν γι’ αυτούς και ότι η προδοσία τιμάτε με ατιμωτικόν θάνατο!

Εάν αυτοί, οι "Άγγελοι του Καλού", ήταν εχθροί του Συστήματος, όπως λένε, το Σύστημα θα τους είχε φιμώσει και θα τους είχε εξαφανίσει! Οι χωματερές είναι γεμάτες πτώματα, περιττώματα και δυσωδία! 

Όλοι αυτοί, οι "Άγγελοι του Καλού" είναι καλομισθωμένα όργανα αδίστακτων διεθνών Συμμοριών που αντιπαλεύουν για την νομή του πλούτου των λαών και των Εθνών της Οικουμένης! Αυτοί, με την σειρά τους και κατά τον ρόλον, παλεύουν τους Λαούς, τους γοητεύουν και, όσο το μπορούν, τους καθοδηγούν στα... λαϊκά τους Πεπρωμένα!

Όσοι φαντάζουν ως το στήριγμα και η Ελπίδα του Λαού, πλουσιοπάροχα μισθωμένοι, έχουν αφεντικά τους αυτούς που τάχα βρίζουν! Μελετάτε τον βίο και την πολιτεία του καθενός και, έχοντες νούν... νοήσατε τα πράγματα! 

Να είστε καχύποπτοι! Κανείς δεν αναβαίνει εκεί επειδή αγαπάει και θέλει να δουλέψει για τους συμπολίτες του και τον Λαό! Εδώ ο Θεμιστοκλής, ο νικητής των Περσών, έτυχε ασύλου στην Αυλή του Ξέρξη και ο Αντιφιλιππικός Δημοσθένης χρηματίστηκε, από τον Απόστολο της Θεοποιήσεως και της Προσκυνήσεως του Μ. Αλεξάνδρου, τον Θησαυροφύλακα Σάρπαυλο!

Ξύπνα ρε Καραγκιόζη! 

Ξυπνάτε, ρε! Πάλι σας πήρε ο ύπνος;

Αν υπήρχε περίπτωση η επιλογή του Λαού να τους την... χαλάσει δεν θα τον φώναζαν ποτέ μπροστά στην κάλπη! Κρατάτε το αυτό! Αλίμονο αν άφηναν έναν τόσο προσοδοφόρο λαό, να αποφασίζει για την δική του μοίρα!

Όταν κάτι δεν μπορεί να τους... περπατήσει, ξανα-ανακατεύουν τα χαρτιά, αλλάζουν πρόσωπα και ρόλους και τα σκηνικά, αποκοιμίζουν τον κακόμοιρο τον Λαό, τον Καραγκιόζη δηλαδή, του κάνουν την σχετική... υπνοπαιδεία, τον ντύνουν, περίγελο των βαρβάρων και των Ευρωπαίων, τον ανεβάζουν πάνω στον... ψόφιο γάϊδαρο, του στρώνουν την ξεφτισμένη κουρελού της πιό βρώμικης Ελληνικής Δημοκρατίας των τελευταίων 3.000 ετών και τον στέλνουν γιά να... αποφασίσει!! 

 Αφήστε τον Λαό ήσυχο, προς το παρόν! Αποφάσισε, ήδη! Αφήστε τον, μπάς και χορτάσει στο... όνειρο! Ξυπνάτε τον όταν και όποτε έχετε να του επιδείξετε κάποιο σας κατόρθωμα.

Ο Ευριπίδης, αυτοεξοριζόμενος, θα γράψει με φούμο, ξημερώνοντας ένα πρωί, «ξυπνώντας» τους συμπατριώτες του: «δεινόν οι πολλοί, κακούργους όταν έχωσι προστάτας»! 

Οι αρχαίοι Έλληνες, όσοι νούν είχαν, το είχαν αντιληφθεί! Οι Νεοέλληνες φευγαλέα, μόνο, το... αντιλαμβάνονται. Είκοσι δύο αιώνες υπόδουλοι οι Έλληνες έχουν ενσωματώσει την δουλικότητα στον γενετικό τους κώδικα!

Ανέκαθεν οι Έλληνες είχαν, κατά την δική τους προτίμηση, τους κακουργότερους Προστάτες!

Ξυπνάτε, ρε! 

Των αδικημένων ο θεός και της δικής μας μωρίας, που θυμωμένη ανανίπτει, είναι η Νέμεσις! Κι όταν ο Λαός ξυπνάει, έρχεται η Γιαγιά η Καβάτζω, παλιά πουτάνα που τον ρήμαξε, με δυό παιδιά στο Harvard και το τρίτο φέρελπι Υπουργό, να τον γλυκοκοιμίσει. "Γύρνα κι απ’ την άλλη πάντα, πιάστηκες! Κι όνειρα γλυκά!"

Ξυπνάτε ρε!

Τα διλήμματα και οι καλομισθωμένοι

απάτριδες… πατριώτες μας, φιλέλληνες Πολιτικοί,

είναι τα εργαλεία που σε πάνε στην δική τους… έπαυλη και εκεί σε… περιποιούνται, όπως σου αξίζει!

Θα σε απορρημάξουν και ποτέ δεν θα το καταλάβεις!

Δεν μπορείς, πιά, να καταλάβεις τίποτα!

Έχουν ανοίξει το καπάκι της κεφαλής σου και… σου μαγειρεύουν!

Σου μαγειρεύουν Δεινά!

Στόχος τους είναι η Δουλεία σου!

Η κατάσχεση του πλούτου που κατέχεις είναι απαίτησή τους!

Ο παραγόμενος πλούτος από την όποια δραστηριότητά σου, πρέπει να πιστώνεται, αποκλειστικά, σ΄ εκείνους!

Κι αν ακόμη δεν το έχεις πιστέψει, το έχουν έχουν καταφέρει!

Ήμουνα νειά και εγέρασα είπε η πολύπειρη, η σοφή Αλεπού, νουθετώντας τα ζωντόβολα, τα δυό αλεπουδάκια της που... χάθηκαν απ’ την λιγούρα τους και την βλακεία, παίρνοντας από πίσω του γέρο - Τράγου, των τριών οκάδων, τα σειόμενα και τα κούνια πέρα δώθε, τα θηριά τα αγγειά! 

Καλο-μισθωμένα ενεργούμενα και ετούτοι οι Φερέλπιδες Πολιτικοί!

Ημείς δε, οι… αγελαίοι συνΕλληνες!

Ήρθαν τα βαριά κουπιά σαν του γάϊδαρου τα αυτιά!

Με τις υγείες μας, λοιπόν!

- είπεν ο Προφύτης* - 

...............................................................

*προφυτεύω = προετοιμάζω το έδαφος για μία καλλιέργεια. 

Υπονομεύω, μεταφορικά.

                                 

........

......
                        

▲ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ▲

Περί Δημοσθένους, Ένα Ποιητικό Ερώτημα.

Η Ποίηση, ανοίγει στο Φώς και σηματοδοτεί - λέει -

όσα εσύ, εμπνεόμενος, θα ανακαλύψεις... 

   Αλήθεια, εκεί τι γύρευεν ο ρήτωρ των αντιΦιλιππικών;

Την... κουβέρτα γιατί την... υπεξαίρεσαν; 

   Ο Σάρπαλος εφυγαδεύθη, νύκτωρ, απ' τα τείχη!

Εξευτελίζοντας την... Τιμήν του Δημοσθένους

στα τριάκοντα αργύρια! 

......................................................................

Πράξεις θλιβερών... ηρώων σκιάζουν την Ακρόπολη!

- είπεν ο Προφύτης -

fυlυrnponnvυfopεfυrqπncofυβnoα

▲ ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ▲