ΙΜΑΝΤΕΣ ΚΥΛΗΣΕΩΣ

► ➤ ☛ "CoDe of Production & Linguistic Enrichment of Panhuman Speech". "Ο ΚώΔιΚας της ΓΛωΣΣιΚής ΠαΡαΓωΓής και του εΜΠΛουΤιΣΜού του ΠαΝαΝΘΡώΠιΝου ΛόΓου".

Σάββατο, 1 Μαΐου 2021

Περί των Θεών και Θεοτήτων των Ελλήνων – About the Gods and Deities of the Greeks

του Κ. Ι. Μπουζάνη – by Bouzanis K.  

Ίστορος-Διδασκάλου του Κώδικα της Γλωσσικής Παραγωγής και του Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου – Knower-Teacher of  Code of Linguistic Production and Enrichment of  Panhuman Speech 


Η έρευνά μας βασίζεται στην Γραμματική-Δομική Ανάλυση του Κώδικα της Γλωσσικής Παραγωγής και του Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου [Our research is based on Grammar-Structural Analysis of the Code of Language Production and Enrichment of the Pan-Human Speech]


Προσοχή! Ό,τι υπογραμμισμένο διαβάζεται αντίστροφα, όπως: ΜύΡον ~ το άΡωΜα, ΚΡέαΣ ~ η ΣάΡΚα ~ ο ΧΡώΣ, ΜοΡΦή ~ η ΦόΡΜα, ΘέΣΠις ~ ηΘοΠοιόΣ τις Αθηναίος, ΛίΚΝον ~ η ΚΛίΝη, ΚαΛαΜάΡι ~ το ΜαΛάΚιοΝ, ιΣΚεΝΝΤέΡ ~ ο αΛέΚΣαΝΔΡος ~ ο άΝαΚΣ αΝαΤοΛής γιά Πέρσες, Άραβες, Αλβανούς, Τούρκους, Ινδούς και άλλους! 
  Βασικές Κλείδες του Κώδικα Παραγωγής & Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου αποτελούν οι γνωστές και... μη γνωστές "Τροπές Συμφώνων τε και Φωνηέντων" καθώς και το "Δασύ Πνεύμα" που μας επισημαίνει μια σειρά από αρχικά... κρυμμένα γράμματα πρό των γνωστών δασυνόμενων λέξεων αλλά και πρό αυτών που αρχίζουν από Υ, Ρ, Ν, και Λ.

Ποιητική ΜυΣΤαΓωΓία ~ ΜυΣΤιΚή αΓωΓή

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

ΠΡΟΣΟΧΗ! Απέναντι στην Υψηλή Ποιητική του διδακτικού λόγου των ΠανΕλλήνων, να είσαστε πολύ προσεκτικοί. Ο Ελληνικός Κόσμος των ιΔεών-Θεών, θα... παίξει με τον Λόγο και θα εκμαιεύσει, για να χαρίσει στην ανθρωπότητα, ανεπανάληπτα τεχνήματα!

ΠΝεύΜα ~ το εΠιΝόηΜα! Πνευματικός Κόσμος ο Κόσμος των επινοημάτων! Πνεύματα οι Θεοί, πνεύματα και οι Ιδέες και ο άΝΘΡωΠος ~ όΝ Το ΝοήΜον! 

Υπέρτατος ΘεόΣ ~ ο ΔοΜών ~ ο ΠοιηΤής των πάντων! ΘεοΛοΓία ~ η ΘεοΓοΝία!

Για τους ‘Λαούς της αΛός* αλλά και για όλους τους λαούς της Υφηλίου γης υπέρτατος Θεός ο ‘ήΛιος ~ ΒήΛιος, ο ΒώΛος του ηΛίου ~ ο αΠόΛΛων και η ΣεΛήΝη ~ η άΛως της ΜήΝης! Για τους Αιγυπτίους, Θεός ο ‘ήΛιος ~ ΣήΛιος ~ όΣιΡις, όΣιΡιΣ ~ ο ΜίΝως των άΜΜων, ο ΣΣεός των άΜΜων, ο Δίας-ΔεΦς των άΜΜων, το έΔαΦος των άΜΜων και η ΣΣεά ~ ίΣιΣ, η άΝαΣΣα ~ ΣΣέαιΝα ~ η ΜήΝη, η ΣεΛήΝη, η ΛηΤωίΣ ~ άΡΤεΜις με τα χίλια ονόματα. Για τους ανατολίτες Θεός ο ΒαάΛ ~ ο ΒώΛος του ηλίου, ο ΛηΤώος και η ΛηΤωίΣ ~ η άΡΤεΜις, η ιΣΤάΡ ~ η άΡΤεΜις. Ένας Θεός και μία Θέαινα, ΠαίΔεΣ ~ ΠοιήΜαΤα του ουράνιου ΘόΛου ~ της ΛηΤούς! *[‘αΛός Λαός ~ ο ‘έΛΛην, από Δευκαλίωνος.]

Οι Έλληνες του Αιγαιακού και του ΠεριΑιγαιακού χώρου, στο κατώφλι της πρώτης προ-χριστιανικής χιλιετίας θα υποβιβάσουν τον Θεόν Ήλιον των ΠανΕλλήνων, τον επουράνιον και θα αναδείξουν ως ύπατον, πατέρα των αΘαΝάΤων ~ ΘεώΝ-ιΔεών  και των θνητών ανθρώπων το έΔαΦος της Γής, εκεί που θα στηρίξουν τα πόδια τους, οι γιγάντιοι εκείνοι, και θα μεγαλουργήσουν! Στην συνέχεια, τελειώνοντας εκείνη η χιλιετία, η Ρώμη, Ελληνίδα και η Ρώμη, θα επενδύσει στο ξίφος της, και, όταν βάλλει το πόδι της στην Ανατολή, θα συντάξει το Νέο της Αυτοκρατορικό Δόγμα και θα ονειρευτεί να βασιλεύει εις τον αιώνα τον άπαντα, κατασυκοφαντώντας και καταγκρεμίζοντας τον Αρχαίον Κόσμο. Θα αναστήσει από τον Άδη, τον θεοποιημένον, κάποτε, Μέγαν Αλέξανδρον και τους Αποστόλους της Θεοποιήσεως του, τον ΣάΡ-ΠαΛον** του Μαχάτα και τον ΣάΡ-ΠαΛον τον Βεροιαίον, και θα… χαρίσει στην ανθρωπότητα τον Νέον, εξ αποκαλύψεως Θεόν, για Ρωμαίους και υποτελείς Ρωμιούς. Στην αγωνία της, η Νέα Ρώμη, να απαντήσει για την αργοπορία του ζώντος Θεού να ελθεί και να σώσει τον άνθρωπο, υιοθέτησε την εβραϊκή προσδοκία ενός εθνικού Μεσσία,  πλαστογράφησε τον Μ. Αλέξανδρο, τον γεννηθέντα ειΣ ΠέΛΛαν, και τον παρουσίασε ως παγκόσμιον, υπερεθνικόν, πανανθρώπινον Μεσσία-Σωτήρα του γένους των ανθρώπων!         **[ΣάΡΠαΛος ~ ο ΣαούΛ ΠαύΛος της ΕβραιοΧριστιανικής θεολογίας.]


Περί των Θεών και θεοτήτων των Ελλήνων 

   Εν αρχή ήν ο Έλλην Λόγος! έΛΛην ~ ο Λαός της αΛός από Δευκαλίωνος!

  Κατά τους Έλληνες, ΠαΤήρ τινός ~ ο ΠοιηΤής του ονομάζεται, ΘεόΣ (δε) = ο ΔοΜών το συνΠαν και τα μέρη του σύνΠαντος κόσμου, ο ΤέΚΤων ~ ο ΤιΤάν. Δηλαδή, Θεοί οι πατέρες δι’ ών τα πάντα εγένοντο!

At firstwas the Greek Word! Since, according to the Greeks, the Maker of the every thing is called its Father, then, !! God (here) = He who made the Structure of whole and of the parts of the universe. The maker, the manufacturer. That is, Gods are the Fathers by whom everything was made!

ΘεοΛοΓία ~ η ΘεοΓοΝία!  

ΠΝεύΜαΤα οι Θεοί! ΠΝεύΜα ~ το εΠιΝόηΜα! (Αλλά και ΠΝεύΜα ~ ο ήΠιος άΝεΜος ή ΠΝεΥΜα ~ (ανα)ΠΝοής ΣηΜείον). Πνευματικός Κόσμος ~ ο Κόσμος των Επινοημάτων, λοιπόν! Ο απαράμιλλος Ελληνικός Κόσμος. 
ΘεόΣ ~ ο ΔοΜών τον κόσμον αλλά και ΘεόΣ ~ ΔεύΣ ή ΔίαΣ, ΘεύΣ ~ ο ΘεόΣ, ΘεύΣ ~ ο ΔεύΣ. ΘέαιΝα ~ Θεός ΓυΝή όπως και ΘεόΣ ~ το ΦώΣ. 
ΘεόΣ ~ ο ΔαίΜων, ΔαίΜωΝ ~ Το ΜοιΡαίον, ΜοίΡα ~ η ΠοΡεία του βίου, ΜοίΡα ~ το ΠΡοιΚώον του βίου, Βίου το ειΜαΡΜέΝον ~ το ΠεΠΡωΜέΝον. ΘεόΣ ~ το ήΘοΣ, ήΘοΣ ~ τα έΣωΘεν. (αυτά έκπαλαι και παρά τοις αρχαίοις)

    Φύσεις τα δημιουργήματα της φύσεως, οι άπειροι αρχαίοι Θεοί! Εν αρχή, τις ΦύΣεις ~ ΘεούΣ τις ονόμασε ο έλλογος άνθρωπος. ΘεϊΚόΣ ~ ο ΦυΣιΚός! Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του "έπλασε" τους Θεούς του ο άνθρωπος. ΠΝεύΜαΤα ~ τα εΠιΝοήΜαΤα και οι Θεοί πνεύματα είναι! Ανέκαθεν, κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσίν τους εποίουν οι πολυμήχανοι άνθρωποι και... χρησίμους τους θεούς τους
ΘεοΥΡΓία ~ η ΔηΜιουΡΓία. 
ΘεόΤης ~ η ιΔιόΤης, ο κεντρικός πυρήνας κάθε πράγματος ή έννοιας. (σύμφωνα με τους α νε πα νά λη πτους Έλληνες!) πχ. Δεύς ~ ΔέΦς ~ το έΔαΦος, Δίας ~ ο αιΘήρ, Δίας ~ ηΓάΘεος, Δίας ~ ο αΓαΘίας, Δίας ~ ο Θεός της Γής, ΔιώΝη ~ Διός ΓυΝη, ΔιώΝη ~ Θεά ωΚεαΝίς, ΠόΝΤοΣ ~ ο ΠοΣειΔώΝ, Θεά ή ίΔιον των ΣιΤηΡών ~ η ΔήΜηΤΡα, ΣίΤου ΘέαιΝα ~ η ΔήΜηΤΡα,  αΠόΛΛων ~ ο ΒώΛος του ηΛίου, αΘηΝά ~ η αΣΣήΝη ~ η ΣύΝεΣις, κλπ. ΘεόΤης ~ Θεού ίΔιον.
ΤοΤέΜ ~ η ΘεόΤηΣ ζώων, φυτών ή αντικειμένων των Ινδιάνων. ιΝΔιάΝοι ~ τα ΓέΝη Των ΓηΓεΝών της Αμερικανικής Ηπείρου.
ΘεόΣ ~ ο ΔαίΜων και ΘεόΣ ~ το ήΘοΣ, κατά τον Ηράκλειτον! 
ΘεοΣεΒής ~ ο εΦΣεΒής.
οΡΦεύς ~ ο οΡΦίας ~ ο ΘεοΛόΓος. οΡΦεΥΣ ~ ο ΦιΛόΜουΣος. οΡΦεύς ~ ο ΘΡάξ. ΘΡάΚη ~ Γη του ΝόΤου της ΒεΛΛηΝιΚής χερσονήσου.  
ΘΡηΣΚεία ~ ευΜέΝειας Θεών αΓωΓή, ΘΡηΣΚεία ~ η ΘεαΡέΣΚεια, για τους φιλελεύθερους, ανθρωπιστές, δημοκρατικούς και του πνεύματος τους Έλληνες, προτού αυτοί... ενστερνιστούν το ΕβραιοΧριστιανικό Δώρο της Ρωμαιοκρατίας. 
ΘΡηΣΚεία ~ ΤεΛειώΣεως αΓωΓή, ΘΡηΣΚεία ~ αΘαΝαΣίας αΓωΓή, ΘΡηΣ Κεία ~ ΘεοΣύΝης αΓωΓή για την πίστη, την μετά τον θάνατον ζωή και τον αγώνα για την παγκόσμια κυριαρχία του ΕβραιοΧριστιανικού & Μουσουλμανικού δόγματος. ΘΡηΣΚεία ~ η ΘεοΛοΓούΣα διδασκαλία.
ΛαΤΡεία (θεών) ~ των ΛιΤών έΡΓα ή ΛαΤΡεία ~ η ΛειΤουΡΓία.
ΛαΤΡεύω ~ ΛαΤΡέΒω ~ υΠηΡεΤώ Ναούς ή ιεΡά. 
ΛαΤΡεΥω ~ ΒΛαΤΡεΥω ~ υΠηΡεΤώΝ ειΜί. 
ΛαΤΡεΥω ~ ΚαΛώ Την ευΜέΝειαν των θεών.
εΚΚΛηΣία ~ οίΚος (παρα)ΚΛήΣεων. εΚΚΛηΣία ~ οίΚος αΓοΡάΣ. εΚΚΛηΣΣία ~ οίΚος ευΧαΡιΣΤών.
ΜαΝΤιΚή ~ η ΠεΡί Θεών αΓωΓή. ΜαΝΤεΥω ~ ΠΡοΜηΘεύω.
 ΤΖαΜί ~ ΤΣΣαΜί ~ Του ΣΣεοΥ οίΚος ή CaMil ~ ιΚεΣιών οίΚος.
αΜαΡΤία ~ η εΚΤΡοΠή είτε αΜαΡΤία ~ Πάν ΛάΘος , αΜαΡΤία ~ Το ΛάΣΣος [θ] είτε αΜαΡΤία ~ ο ΣαΤαΝάς, η προσωποποίηση του λάθους. ήΜαΡΤοΝ ~ PaRDoN (στα γαλλικά).


Εν αρχήι ήν το ΧάοΣ ~ ο αΣΚός ο Κοσμικός, εντός του οποίου γεννήθηκαν η Γαία, ένα γιγάντιο οργανικό σύνολο**, και το Αρχαίο Κινούν, η Αέναος Γενεσιουργός οΡΜή ~ ο έΡωΣ, της δημιουργίας και της εξελίξεως των πάντων. Και η Γαία εγέννησε τον Θεόν Ουρανόν, οΥΡαΝός ~ το ΜύΡιον άΝω, ΜύΡιοΝ ~ το άΠειΡοΝ, ΜύΡιον ~ το αΧαΝέΣ. Και έσμιξαν η Γαία και ο Ουρανός και έφεραν στον κόσμο μας τους ΤιΤάΝες = τους ΤέΚΤοΝες, και τους εΚΧέοντεΣ ΠυΡ ~ ΚύΚΛωΠεΣ και τους Εκατόγχειρες. (ΚόΣΜος ~ ο αΣΚόΣ του σύμπαντος ή ΚόΣΜος ~ η ΣΚέΠη της υφηλίου γης ενώ ΚόΣΜοΣ ~ η εΥΣΧηΜία)
ΤιΤάΝες ~ οι ΤέΚΤοΝες των γηίνων και του Σύμπαντος Κόσμου . ΤιΤάΝες ~ οι ΤεΧΝίΤες. ΤιΤάΝες ~ ΤόΚοι της ΘέαιΝας, της Γαίας και του Ουρανού. ΤιΤάΝες ~ Τα άΝωΘεν ενώ τα εΝΔόΤεΡα ~ τα ΤάΡΤαΡα. Τιτάνες δε, κατά την Ελληνική Μυθολογία, είναι οι μυθικοί πλάστες ή πλάθοντες τα υπόγεια, τα επίγεια και τα υπέργεια.

  
Ο ωΚεαΝός ~ το υΓΡόν στοιχείο και η ΤηΘΥΣ ~ η Θεά Των ΣΣυΜών [χ] θα γεννήσουν τους ποταμούς και τις Ωκεανίδες, ωΚεαΝίς ~ η εΧίΝη ~ η εΣΣήΝη ~ η ΝήΣοΣ. 
Ο ΚοίοΣ ~ αΚών ηΓεΜών, των κορυφών άρχων και η ΦοίΒη ~ των υΠέρΓειων Θεά θα γεννήσουν την ΛηΤώ = του Διός την άΛω, τον ορίζοντα, την ‘ΛηΤώ ~ των οΡέων τον όΧΘον που εξεγέννησε, και συνεχίζει να γεννά, τον Απόλλωνα Ήλιο και την Άρτεμι Μήνη. ΛηΤώ ~ ο ΘόΛος ο ουράνιος, η οποία με την σειρά της θα γεννήσει τον ΒώΛο του ηΛίου ~ τον αΠόΛΛωνα ή αΠόΛΛων ~ η ΒάΛως του ηΛίου ~ η ‘άΛως του ηΛίου και της ΜήΝης την άΛω ~ την ΣεΛήΝη την δίδυμη αδελφή του την άΡΤεΜιν ~ την ΠόΤΝια των θηρών. Η ΛηΤώ ~ ΚοιαΝΤίς. ΔηΛιάΣ ~ η άΡΤεΜις. άΡΤεΜις ~ η ΛηΤωΐΣ ή ΛηΤούς η Παίς. άΡΤεΜιΣ ~ η οΡΘεύουΣα. άΡΤεΜιΣ ~ η ΘηΡεύοΥΣα ή Θεά ΛοΣΣείας [χ]. άΡΤεΜις ~ η ΘηΡεύουΣα. άΡΤεΜις ~ Γής το άΣΤΡον (η Σελήνη ή Μήνη). ΦοίΒη ~ το ΠηΓαίον Φώς (η ΜήΝη). άΡΤεΜις ~ η ΣώΤειΡα θεά. ΛηΤώα (Άρτεμις) ~ η οΡΘία ή η ΔηΛία (οΡΘεΥω ~ αΝαΠαιΔεύω). ΔίΚΤυΝΝα (Άρτεμις) ~ ΤοΚεΤώΝ ούΡος. αΣΤεΡία ~ Ση ΔήΛος ~ ‘η ΔήΛος. οΡΤΥΓία ~ η άΡΤεΜις. οΡΘία (Άρτεμις) ~ η ειΛειΘυία. ΔεΡΡιάΤιΣ ~ η οΡΘία άΡΤεΜις. DiaNa ~ Θεά της άΓΡας των Λατίνων. ΒέΝΔιΣ ~ η Θεά άΡΤεΜις των Θρακών!
Ο ΥΠεΡίωΝ ~ ο ΠοιΜήν των ουΡαΝίων, υΠεΡίωΝ ~ το ΠύΡ το άυλον  και η εΥΡυΦάεΤΤα (ΣΣ) ~ η ΘεΡΜόΤης θα γεννήσουν τον ήΛιον, την ΜήΝη, τον Ορίζοντα, τη Ηώ.
Ο ιαΠεΤός ~ της Γής ΠοιηΤής και η ΚΛυΜέΝη ~ ΚόΡη της ΣαΛός, του Ωκεανού και της ΤηΘύος. Τέκνα τους ο άΤΛας ~ Τα όΡη, που βαστάζουν στον ώμο τους τον ουράνιο θόλο, ο ΜεΝοίΤιος ~ ο αιΠόΛος του άΔη, ο γνωστός Επιμηθέας και ο διάσημος ΠΡοΜηΘεύς ~ της ΠυΡάς ΠαΤήρ, της ΠυΡάς ΠοιηΤής, ο ΚευΘώΝυΜος ~ ο ΚεΦΘόΝυΜος < ιαΠεΤός κατ όΝοΜα. Γιός του Προμηθέως ο ΔεΥΚαΛίων ~ ΔεΦΚαΛίων ~ ο Θεός των ΠάΓωΝΔευΚαΛίων ~ η ΤήΚσις των ΧιόΝων υπεύθυνος για την τήξη των παγετώνων και τον γνωστόν κατακλυσμό-πλήσμη, την δημιουργία των ανθρώπων και ιδιαιτέρως του Έλληνα. αΛός Λαός ~ ο έΛΛην, λαός των νήσων και των περιΜεσογειακών χωρών.
Ο ΚΡείος και η Ευρυβίη που εγέννησαν τον αΣΤΡαίον, τον ΠάΛΛαΝΤα και τον ΠέΡΣην.
Η ΘέΜιΣ ~ οι ΘεΣΜοί ~ τα ΘέΣΜια, οι νόμοι, οι κανόνες, τα έθιμα, τα θεσπίσματα, οι τελετές.
Η ΜΝηΜοΣύΝη ~ της ΜΝήΜης ΣΣέαιΝα [θ], ΜΝηΜοΣύΝη ~ η εΠίΝοια των ΜουΣώΝ, η δύναμη της σκέψεως, η επινοητικότης, η μητέρα των Μουσών. εΠίΝοια ~ η ΓΝώΜη ~ η ΓΝώΣις των καλών τεχνών και των επιστημών. ΜούΣες ~ έΠους ΣΣεές. έΠοΣ ~ η ΠοίηΣις ~ το ΠοίηΜα. Ποίημα δε πάν το ποιούμενον, το έργον, το τεχνούργημα. ΜούΣα ~ η ΠοιούΣα τα άσματα, την μουσική, την όρχηση, την ευγλωττία, τον χορό, τις ωδές και την ποίηση. Μούσες οι Κλειώ, Ευτέρπη, Ερατώ, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Πολύμνια, Ουρανία και Καλλιόπη. ΚΛειώ ~ αΓός αΡΧαίων, ΚΛειώ ~ οιΚηίης ευΛοΓία, οικηία η πατρίς. εΥΤέΡΠη ~ εΦΤέΡΠη ~ ΜεΛωΔιών Θεά ~ αΥΛηΤών Θεά. εΡαΤώ ~ του εΡάν ωΔαί. ΘάΛεια ~ ο εύΔιος ΛόΓος, ΘάΛεια ~ ο ευΦυής ΛόΓος των ευφυολογημάτων. ΜεΛΠοΜέΝη ~ η ΜεΛοΠοιούΣα έΡεις, ωΔαί έΡιΔων ~ αι ΤΡαΓωΔίαι. ΤεΡΠΣιΧόΡη ~ η ΤέΡΠουΣα ΧοΡοίς, ΤεΡΠσιΧόΡη ~ η εΠίΝοια Των ΧοΡών, ΤεΡΠΣιΧόΡη ~ η ΤέΡΠσις οΜηΓύΡεων, ΤεΡΠΣιΧόΡη ~ αυΛηΤών οΜήΓυΡις. ΠοΛύΜΝια ~ η εΠίΝοια ύΜΝων. ουΡαΝία ~ των ουΡαΝίων αΓός, αγός = ο οδηγός. ΚαΛΛιόΠη ~  εΠώΝ ΛόΓος, ΚαΛΛιόΠη ~ εΠών ηΡώων ΛόΓος. ΚαΛΛιόΠη ~ ο αΓΛαός ΛόΓος Πών.

ΚΡόΝος ~ το αεί ΡέοΝ. αεί ΡέοΝ ~ το αεί ΚιΝούν του ΣύνΠαντος. ΚΡόΝος ~ ο ΧΡόΝος. ΚΡόΝος ~ ο ΚύΡιος των αιώνων. ΚΡόΝος ~ ο άΡΧων ή άΝαΚς των αιώΝων. ΚΡόΝος ~ ο άΝαΡΣΣος [χ]. ΧΡόΝοΣ ~ ωΡών η ΓέΝεΣις. ΧΡόΝοΣ ~ ωΡών η ΚίΝηΣις. ΧΡόΝοΣ ~ η αέΝαος ΚίΝηΣις. αέΝαον ~ το αιώΝιον. αέΝαον ~ το αεί Ρέον. 
Ο ΚΡόΝος ~ η ΓήιΝη ιΛύς που κατέκλυζε την επιφάνεια της Γης και... κατάπινε τα πάντα. SaTuRΝ ~ ΣΣεός Των εΛώΝ, ο Κρόνος των Λατίνων. ΚΡόΝος ~ η αΡΧαία ιΛύς  και η ούαΡ του ~ η Ρέα, Ρέα ~ το υΓΡόν στοιχείον, η Ρέα ~ ο Χούς της αΛός, Ρέα ~ η ΡέουΣα που εγέννησαν το έΔαΦος, έΔαΦος ~ ο ΔεΦς ~ ο Δεύς ~ Ζεύς ή Δίας, και την βασιλική οικογένεια των Ολυμπίων Θεών που διεδέχθη τους Τιτάνες. ΚΡόΝιον (γένος) ~ το αΡΓυΡούν. ιΛυΓεΝής (ο Ζεύς) ~  ΚΡόΝιος ή ΚΡοΝίων. ΤιΤάΝ (ο Δίας) ~ ΤόΚος Της ιΛύος ή Ρέας. ΤιΤάΝ ~ ο ΤέΚΤων του Κόσμου.

Δεύς ~ ΔέΦς ~ το έΔαΦος. Εξεγεννήθη-ανεδύθη από την λάσπη, τον χούν τον θαλάσσιον, όταν, κάποτε, η γήινη σφαίρα κατακλυζότανε από θαλάσσιο ύδωρ. Είπαν οι Αρκάδες ότι οι Κρήτες αεί ψεύσται, το όρος ΠαΡΡάΣιον ~ του αΛΦειού το όΡοΣ, το Λύκαιον ανεδύθη, το πρώτον, από τον θαλάσσιον πολτόν!  ΛυΚαίος ~ αΡΚάς ή ΔιΚΤαίος ~ ιΔαίων ΤόΚος είναι ο ΖέΦς; Εδώ, λοιπόν, εγεννήθη ο Δεύς, με την βοήθεια της ΝέΔης ~ των ωΔιΝών του τοκετού, και η μητέρα του, η Ρέα, με την ίδια την ΝέΔη ~ την υΔΡεούΣα, μεταμορφωμένη τώρα σε ΝύΜΦη ~ αΠοΡΡοής Θεά, τον έστειλε στο Ιδαίον άντρον, στην Κρήτη, για ασφάλεια! Αναφέρεται στα Ορφικά ότι η ΝέΔη, ποταμός τώρα, διαρρέει το ΛέΠΡειον ~ των ΚαυΚώΝων την ΠόΛιν, ενώ στο ΠαΡΡάσιον όρος, στις όχθες του αΝαύΡου, άΝαΒΡος ~ του αΛΦειού ο Ρούς, κυνηγούσε η θεά άΡΤεΜιΣ ~ η ΘηΡεύοΥΣα. Οι ΚοΥΡήΤες ~ Των αΝέΜων ήΧοι, οι χαλκόκροτοι, από την Σαμοθράκοι, προφύλασσαν τον μικρόν Δία, για να μη γίνει αντιληπτός από τον Κρόνο. ΚουΡήΤες ~ ιεΡείς του Διός.  
 Τον Δία έτρεφαν και αυξανόταν η αΜάΛΘεια ~ ο ΠοΛΤός της Γης και η ΜέΛιΤΤα ~ ο ΠοΛΤός  της γης, η πρώτη με το γάλα της και η δεύτερη με το μέλι της. Η αΜάΛΘεια ~ του ΠΛούΤου η αίΚς θα μας χαρίσει το κέρας της και η ΜέΛιΤΤα ~ του ΜέΛιΤος το ηΔύ.
Ζεύς το έΔαΦος! Η μητέρα του Οδυσσέα, η αΝΤίΚΛεια ~ ΔΡυός ΚάΛον ή ΚσύΛον, γεννά το γιό της στο όρος ΝήΡιΤον όρος μία ημέρα τόσον έντονου υετού όπου… «κατά τήν οδόν ύσεν Ζεύς».

Ζεύς ἐστιν αἰθήρ, Ζεὺς δὲ γῆ, Ζεὺς δ᾽ οὐρανός, / Ζεύς τοι τὰ πάντα χὤ τι τῶνδ᾽ ὑπέρτερον. [Αισχύλος (525-455 π.Χ.)]

Δεύς ~ ΔέΦς ~ το έΔαΦος, που ανακατεύεται με την κοπριά το ζωογόνον! [σχετικό το ανεπανάληπτο:  Ορφεύς παρίτω μετά της κιθάρας, και της τα πάντα ελκούσης ωδής, επιβρεμέτω Διΐ τα μεγάλα και υπερφυή της θεολογίας ρήματα και νοήματα. Ζεύ κύδιστε, μέγιστε θεών, ειλυμένε κόπρω, όση τε μηλείη, όση τε ίππων, όση τε ημιόνων. ίν’ εντεύθεν, οίμαι, δειχθή το ζωογόνον του θεού και φερέσβιον. Αλλά ίσως αληθέστερα, βεβαίως όμως ορθότερον ο Φιλόστρατος «Ηρωικός» 2, 19 σ. 603 pr, όπου το Όμηρον φέρει πρό του Ορφέως, του Μουσαίου, του Παμφώ, και μήν και Παμφώ σοφώς μεν ενθυμηθέντος, ότι Ζεύς είη το ζωογονούν, δι’ ού ανίσταται εκ γής πάντα, ευηθέστερον δε χρησαμένου τω λόγω, και καταβεβλημένα έπη ες τόν Δία άσαντος. έστι γάρ τα του Παμφώ έπη, Ζεύ κύδιστε, μέγιστε θεών, ειλυμένε κόπρω μηλείη τε και ιππείη και ημιονείη κλπ.
[ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ, Ορφέως Αποσπάσματα, σελ 338, ΧΧΧ Γρηγορίου Ναζιανζηνού «Κατά Ιουλιανού». Ιωάννου Δ. Πασσά, Εκδόσεις Εγκυκλοπαιδείας του «ΗΛΙΟΥ»] 
 
Δεύς ~ ο Ζεύς.
ΔίαΣ ~ ο ΔοΜών τα πάντα.
Δίας ~ ο αιΘήρ, αιΘήΡ ~ ο ΓΝόΦως ~ το ΓήιΝο Φώς, το αφ` έαυτού φώς της Γης δηλ. το σκότος. 
Δίας ~ ηΓάΘεος. 
Δίας ~ ο αΓαΘίας. 
Δίας ~ ο Θεός της Γής. JuPiTeR ~ Γης ΠαΤήΡ ή  JuPiTer ~ Γης ΠοιηΤής, ο Δίας των Λατίνων.
ΣαΒάΖιος ~ ΖέΦΣ ~ ο ΖεύΣ.
ΖέΦς ~ το έΔαΦος, Ζεύς ~ ο Δεύς, ο Δίας.
Ζάν ή Ζήν ~ ο Δεύς ή Ζεύς. ΖάΝ ~ ο ΓήιΝος θεός. 
ΔιοΓεΝές ~ ό,Τι ΓηΓεΝές. ΔαΝαοί ~ οι ιΘαΓεΝείς. ΓΡαιΚοί ~ οι ΓηΓεΝείς. ΓκάΓκαΡοι ~ οι ΓηΓεΝείς (Αθηναίοι, πρίν 200 χρόνια)
Ζεύς ~ ο Δεύς ή Δίας, ο πατήρ θεών τε και ανθρώπων. ΔέΦΣ ~ το έΔαΦοΣ. ΚΡόΝιος ή ΚΡοΝίων ~ o ιΛυΓεΝής (Ζεύς). Δεύς ~ το ούΔας. Ο Ζεύς με έμβλημά του το διπλό Ε ~ ο ΣιΤιΣΤής = τροφοδότης ή ΣίΤου ίΣΤωρ ή άΣΤεων ΣωΤήρ. 

αΖάΝαι ~ ΖηΝός Γη. Περιοχή της Αρκαδίας.
αΖάΝαι ~ η άΓοΝος Γη. Δεύς ο αΖαΝαίος ~ έΔαΦος το άΓοΝον. αΖάΝαι ~ η άΓοΝος Γη ή αΖάΝαι ~ ΖηΝός Γη, περιοχή και αρχαίον άστυ της Τεγέας της Αρκαδίας, σήμερα ο οικισμός τα «ΜΠουΖαΝαίικα». Ο αΠό αΖάΝες ~ ΠουΖάΝης ή ΜΠουΖάνης ή ΜΠουΖιάΝης ή ΒουΖάνης, επώνυμο κατοίκων της περιοχής «Μπουζαναίικα»* και εκ της περιοχής αυτής καταγόμενοι οι Μπουζαναίοι του Λογκανίκου και της Σπάρτης, του Κοσμά και του Τυρού της Κυνουρίας. [*Μπουζαναίικα, τοπική Κοινότητα Ψηλής Βρύσης, Δημοτική Ενότητα Τεγέας Αρκαδίας. Απογραφή Πληθυσμού 2011, α/α 13540.]

Ζεύς ~ ο Δίας, Δίας ~ τα αιΔοία τα άρρενα που γονιμοποιούν ό,τι αΝΘεί ~ ό,τι ΘήΛυ, ό,τι εύφορον, ό,τι καρποφόρον. ΘήΛυς ~ ο αΝΘών

Θέαινες οι Θεές! ΠόΤΝια ~ η έΝΤιΜος, ΠόΤΝια ~ η ΚΡαΤαιά, ΠόΤΝια ~ η ΔέσΠοιΝα επί θεαινών ή και γυναικών.

ήΡα ~ η ευΓοΝία.
ήΡα ~ η ΓυΝή. ήΡα ~ η ούαΡ, οΥαΡ ~ η όΜηΡος.
 ήΡα ~ η ΣύναυΛος ~ η όΜαυΛος ~ η όΜηΡος.
ΔιώΝη ~ Διός ΓυΝη, ΔιώΝη ~ Θεά ωΚεαΝίς.

ΠοΣειΔώΝ ~ ο ΠόΝΤοΣ. Ο ΝηοΣΣόος Ποσειδών.

ΠοΣειΔώΝ ~ ΠάΣης Γης ύΔωΡ.
ΠοΣειΔώΝ ~ ο ΠΡωΤεύΣ.

NePTunus ~ ο ΠόΝΤος στα λατινικά.  ΝηΡεΥς ~ αΛός έΡΜα, ο πυθμήν της αλός με τις 50 μυθικές εΚσάΡΣεις-ΚόΡεΣ του.

ΔήΜηΤΡα ~ Θεά ΣιΤηΡών ή ΔήΜηΤΡα ~ ΣίΤου ΘέαιΝα. ΔήΜηΤΡα ~ Θεά του ΠΛούΤου.
ΠεΡΣεΦόΝη ~ ΠυΡών ΣΠοΡά ή ΠυΡών ΣΠόΡος ή ΠυΡού Ση ΘέαιΝα. ΠεΡΣεΦόΝη ~ η ΦεΡΣεΦόΝεια ~ η ΦέΡουΣα οΠώΡας, ΦεΡΣεΦόΝεια ~ η ΦέΡουΣα ΚαΡΠούς. ΠεΡΣεΦόΝη ~ οΠώΡαΣ ΘέαιΝα. Η ΠεΡΣεΦόΝη ~ ΚεΡαΣΦόΡος, ως κερασΦόΡοΣ ~ και ...ΦοΝεύουΣα, κατά τους Ορφικούς.

αΦΡοΔίΤη ~ Θεά Των ηΔοΝών. αΦΡοΔίΤη = ΤοΚεΤώΝ Θεά. αΦΡοΔίΤη ~ ΘέαιΝα ΤοΚεΤών. αΦΡοΔίΤη ~ η ΦιΛηΔής Θεά. αΦΡοΔίΤη ~ η αΦΡόΤευΚΤη. αΦΡοΔίΤη ~ Θεά εΡωΤιΔέων. αΦΡοΔίΤη ~ Θεά εΡωΤοΤόΚος. αΦΡοΔίΤη ~ ΠόΘων ΘέαιΝα. ΚΥΘέΡεια (Αφροδίτη) ~ έΡως ευΘυΜίας. ΚΥΘέΡεια (Αφροδίτη) ~ ΓαΜεΤών ή αΚάΜαΤος έΡως. ΚύΠΡιΣ (Αφροδίτη) ~ αΓάΠης ή ΓάΜου έΡωΣ. ΚύΠΡιΣ (Αφροδίτη) ~ η αΓαΠηΜέΝη. ΚύΠΡιΣ (Αφροδίτη) ~ ΠηΓαίος έΡωΣ. έΡωΣ ~ οΡΜή γενετήσια. ΚυΠΡίΔια (Αφροδίτη) ~ η αΓαΠηΤΡίς.  ΚυΠΡίΔιον ~ το αΓαΠηΤόΝ. έΡωΣ ~ η (συν)εύΡεΣις, η γενετήσια.
Η Αφροδίτη ΒαΣιΛίΣ ~ ο ΠόΣιος έΡωΣ, αΣΤάΡΤη ~ ΣΣεά Των ηΔοΝών [θ].    
αΦΡοΔίΤη ~ των ΠΡάων ΘεόΤης ή η ΠΡαεία ΘεόΤης, η θεά της Ειρήνης! ΠΡαόΤης ~ η ηΜεΡόΤης. ΠΡαόΤηΣ ~ η ΜειΛιΣΣιόΤης [χ]. ΠΡάον ~ το ήΠιοΝ, PeaCe < o ήΠιοΣ.
αΦΡοΔίΤη ~ ΦΡήν Διός Θεά. αΦΡοΔίΤη ~ ΦΡήν Του Διός, κατά τον Πλωτίνον.
VeΝuS ~ ο ΠόΣιος έΡωΣ, VeΝuS ~ Βίου έΝωΣις των Λατίνων.
DiLBaT ~ η αΦΡοΔίΤη, ο πλανήτης στα... ακκαδικά!

αΘηΝά ~ η ΘεόΝοια, η Θεά του Νοός 
αΘηΝά ~ Διός ο Νούς.
αΘηΝά ~ το ΔόΡυ. αΣΣηΝά ~ το οΣΣυΡόν [χ].
αΘηΝά ~ η αΡεΤή, κατά τους Ορφικούς.
αΘήΝαι ~ Γη των ΛόΦων.
ΝηίΘ ~ η αΘηΝά των αιγυπτίων.
ΠαΡΘέΝος ~ ΠόΛεως ΘέαιΝα, η Αθηνά.
ΠαΡΘεΝών ~ ΠαΡΣΣεΝών ~ ΠόΛεως οΣΣυΡόν [χ], των Αθηνών η αΚΡόΠοΛις ~ οΧυΡόν της ΠόΛεως. ΠαΡΘεΝώΝ ~ της ΠαΡΘέΝου Ναός. ΠαΡΘέΝος ~ η ΠαΛΛάς αΘήΝη. ΠαΡΘέΝον ~ το αΠείΡαΤοΝ. ΠαΡΘέΝος (ΖώΔιον-οΔηΓός) ~ το ΠέΡας του ΘέΡους.

αΣ(Κ)ΛηΠιός ~ ο ΣΣεΡάΠων [θ]. αΣΚΛηΠιός ~ ο ιΣΧυΡοΠοιός.

εΡΜής ~ ΓεΡΜής ~ ο άΓΓεΛοΣ, αγγελιοφόρος των Θεών. 
εΡΜής ~ ΓεΡΜής ~ ο ΛόΓιοΣ, εύγλωττος, ευφραδής.
εΡΜής ~ ΚεΡΜής ~ ο ΚΛοΠεύς.

εΡΜής ~ ΣεΡΜής ~ ο ΜίΝωΣ. εΡΜής ~ ΣεΡΜής ~ ο ΠώΛηΣ.
εΡΜήΣ ~ ο έΜΠοΡος. ΜίΝως ~ ο έΠαΡΧος. ΜίΝως ~ ο ΠώΛης.

εΡΜής ~ ο άΡΠαξ.

εΡΜής ~ ΧεΡΜής ~ ο ΧάΡοΣ, ο ψυχοπομπός. εΡΜής ~ ο ΧάΡοΣ. εΡΜήΣ ~ ΝέΚυων ΠοιΜήν.

εΡΜής ~ ο ΣΣεΡάΠων [θ], ίΣΤωρ ιάΣεων με το Κηρύκειον.
αΓΡεΥς ~ ο αΓΡεΜών. αΓΡεΜών ~ ο ΣυΛΛέΓων. αΓΡεΜών (ψυχών) ~ ο ‘εΡΜής. αΓΡεΥς (ψυχών) ~ ο εΡΜής. αΓΡεύς (ψυχών) ~ ο ΧάΡος, ο ψυχοπομπός.

MeRCury ~ ο εΡΜήΣ των Λατίνων. 

SiΗΤu ~ ΜιΚΚός Θεός, ο πλανήτης Ερμής, στα... ακκαδικά!



άΡηΣ ~ ο εΡηΜόων.
άΡηΣ ~ η έΡιΣ, η πολεμική.
MaRs ~ o άΡηΣ των Λατίνων.
SaLBaTan ~ ΠοΛέΜων Θεός, o πλανήτης Άρης, στα... ακκαδικά!

ήΦαιΣΤος ~ το άΣΒεΣΤον πύρ. ήΦαιΣΤος ~ Πύρ το αΚάΜαΤον.  ήΦαιΣΤος ~ το ηΦαίΣΤειον. ήΦαιΣΤος ~ οι ΚάΦΣεις έΣωΘεν, των ανθρώπων είτε της γης. ΉΦαιΣΤός ~ ο ΠοιηΤήΣ οιΚείων σκευών και όπλων. ήΦαιΣΤος ~ ο εΠΣέων ΣΣυΤά [χ]. Μέλη του δε, κατά τα Ορφικά, ο Ήλιος, η Σελήνη, τα Άστρα, ο Αιθήρ, το Φως το αμίαντον των οίκων και των σωμάτων των ανθρώπων.
ηΦαίΣΤειοΝ ~ ΠηΓή ΜύΔΡων.
ήΦαιΣΤος ~ ο ΓύΦΤοΣ, η σιδηρουργός πριν πενήντα χρόνια.

ΔιόΝυΣος ~ ο Θεός οίΝοΣ, διγενής (διθύραμβος), διμήτωρ και Δισσότοκος! ΔιόΝΥΣοΣ ~ οίΝου Το ΜέΣΣυ [θ]. Είναι τέκνον της ΣεΜέΛης ~ αΜΠέΛου (ο οίνος) είτε της Θεάς των ΣιΤηΡών, της ΔήΜηΤΡας (ο ΖΥΘοΣ ~ ο ΖωΜός ΣίΤου, η ΒύΝη ~ μΠύΡα, το σάκε κά.). Πατήρ του ο Δίας -ΔεΦς ~ το έΔαΦος αλλά και ο εΥΒουΛος ~ ο αΜΠεΛών, άΜΠεΛος ~ άΝΠεΛος ~ του οίΝου οΠώΡα!   
ΔιόΝΥΣος ~ Του οίΝου ΣΣυΜός [χ], σχετίζεται δε με την Μίσην. ΜίΣη ~ η ΜέΣΣη [θ] αλλά και ΜίΣη ~ η ΠόΣις ~ το ΠώΜα. 
ΔιόΝυΣοΣ ~ ΤεΧΝών ΣΣεός [θ], των καλών τεχνών.

ΔιόΝΥΣοΣ ~ ΣΣεός ΜαΝιώΔης [θ].

ΔιόΝυΣος ~ ο Θεός όΣιΡις των αιγυπτίων.

ΔιόΝυΣος ~ ο ιΝΔόΣ ο μυθικός Διόνυσος, που εξεστράτευσε στην ανατολή, εξουσίασε και εκπολίτισε  όλη την Ινδία. Ο ιδρυτής του Αρχαίου Ινδικού Πολιτισμού, σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς.
Τα επίθετα του Διονύσου: ΠυΡοΓεΝήΣ ~ εκ ΠυΡών ΓεΝΝηΣΣείς [θ] (κριθής ή σίτου) και ΛιΜΝαίος ~ εΚς αΝΠέΛου ~ εΞ αΜΠέΛου. ΒαΣΣαΡεύς ~ εΒωΣΣίας οίΝος ~ ευωΧίας οίΝος.

αΠόΛΛων ~ ο ΒώΛος του ηΛίου. αΠόΛΛων ~ το ΠύΡ του ηΛίου.  ΒαάΛ ~ ο ΒήΛιος ~ ο Θεός ήΛιος, ο ΦάΝης των Ορφικών.
αΠόΛΛων ~ ο ΒάΛΛων, ο (εκ)τοξεύων (φωτεινάς ακτίνας). ΒάΛΛω πρός Τι ~ ΠΛήΤΤω. 
αΠόΛΛων ~ ο αΠοΛούωΝ ρύπους και μολύνσεις, ο καθαρτήριος θεός, ο αλεξίκακος, ο ιηΤήΡ ιάΣεων ~ ο ιαΤΡόΣ, ο πατήρ του αΣΚΛηΠιού ~ του ιΣΧυΡοΠοιού θεού.
αΠόΛΛων ~ ΜέΛους άΝαξ. μέλος = η μελωδία, η μουσική. αΠόΛΛων ~ ΜεΛών άΝαξ. Μέλη, τα = η λυρική ποίησις.
αΠόΛΛων ~ ο (προ)ΜηΝύωΝ τι, ο (προ)ΜηΝύων Τι ~ ο ΜάΝΤης ή ο ΜαΝΤις, ΜάΝΤις ~ ο ΠροΛέΓων Τι.  
Απόλλων ο αΛήΤης και η αΛήΤιΜος ~ ο ΛηΤώος ~ ΔήΛιος και η ΛηΤωίΣ ~ η άΡΤεΜις, οι περιφερόμενοι, οι πλάνητες οι επουράνιοι. Οι επουράνιοι αΛήΤεΣ ~ οι αΣΤέΡεΣ, οι ΜύΔΡοι ~ οι αΣΤέΡες. Ο αΣΤήΡ ~ ο ΛηΤώοΣ Απόλλων και αΣΤήΡ ~ η ΛηΤωίΣ ~ άΡΤεΜις.
οΡΤυΓία ~ Γη της ΔήΛου. 
ήΛιος ~ ΒήΛιος ~ ο ΦάΝης των Ορφικών, ο ΦαΝός ο επουράνιος, το Πύρ το αέΝαον, ο ΒαάΛ. ΦάΝης ~ το Φως το αέΝαον. 
ήΛιος ~ ΣήΛιος ~ η άΛωΣ η επουράνια.
ΦοίΒος ~ το ΠηΓαίον Πύρ.  
ΔιόΝυΣος ~ ο Θεός ΣήΛιος, ο αενάως (περι)ΔιΝούΜενος ~ ο ΔιόΝυΣος στον Όλυμπο. Ήλιος, ο ουράνιος ΔΡοΜέαΣ ~ ΔιόΝΥΣος. όΛυΝΠοΣ ~ το ουΡάΝιον ΒήΜα του ηλίου, κατά τους Ορφικούς.
ΦάΝηΣ ~ ο Θεός ΣήΛιος. ΦάΝης ~ το Πύρ το αιώΝιον, ο ήλιος. ΦάΝης ~ ο ΦαΝός.
Ο Απόλλων ΚάΡΝειος ~ ΛάΚωΝ,  ΠαΡΝάΣιος ~ ο αΠοΛΛώΝιοΣ.

αΣΤήΡ ~ η ΛηΤωίΣ ~ άΡΤεΜις.
άΡΤεΜις ~ η ΛηΤωίΣ.
άΡΤεΜις ~ η ΘεΡεύουΣα.
άΡΤεΜιΣ ~ η οΡΘεΥουΣα, η επανορθώνουσα, η οΡΘία στην Σπάρτη. ΔίΚΤαιΝα ~ οΔηΓός ΤέΚΝων στην Κρήτη.
άΡΤεΜις ~ Θεά της ΛοΣΣείας [χ]. άΡΤεΜις ~ η ειΛειΘΥία.  ειΛείΘυιαι ~ αι ωΔίΝαι του τοκετού. ειΛείΘυιαι ~ αι αΡωΓοί ΤόΚων. ειΛείΘυια ~ η ΛηΤώα ή η ΛηΤωίς Άρτεμις!

άΡΤεΜις ~ της ΛηΤούς Παίς. άΡΤεΜις ~ ο αΣΤήΡ του ουρανού, η Μήνη.

ΛηΤώ = ο ΘόΛος (ο ουράνιος) που εξεγέννησε τον ΒώΛο του ηΛίου ~ τον αΠόΛΛωνα και την άΡΤεΜι ~ τον αΣΤέΡα του ουρανού, την Μήνην. ‘ΛηΤώ = ΣΛηΤώ = η αΣΤΡώα (ΣΣεά). αΣΤεΡία ~ Γη ΛηΤούΣ.
ήΛιος ~ ο ΣήΛιος ~ η άΛωΣ η επουράνια, όπως ‘άΛωΣ ~ η ΜήΝη, ο έτερος δίσκος του ουρανού. ΣεΛήΝη ~ ΜήΝης η άΛως.

άΔωΝιΣ ~ ο Θεός έΡωΣ.
άΔωΝιΣ ~ ο ίΜεΡΤος ~ ο ίΜεΡος Θεός.

 ΝύΜΦη ~ αΠοΡΡοής Θεά, ΝΥΜΦη ~ ΣΣυΜώΝ Θεά, το ύδωρ. ΝύΜΦη ~ ΝύΝΦη ~ υΓΡώΝ Θεά.

ηΡαΚΛής ~ ο άΡΧων του άΡΓους.
ηΡαΚΛής ~ ΒηΡαΚΛής ~ ΚεΡαΒΝός ~ ο ΚεΡαυΝός, ένας ΤιΤάΝας ~ ΤέΚΤωΝ της Ορφικής διδασκαλίας.
\
ΠΡοΜηΘεύς ~ ο εΦευΡέΤηΣ ή ΠυΡάς ΘεόΣ.  (Π)ΡοΜηΘεύς ~ ο αΝαΠΤήρ πυράς. ΠΡοΜηΘεύς ~ ΠυΡάς ή ΠυΡείων ΠοιηΤής. ΠΡοΜηΘεύς ~ ΠυΡεΥΤής.

οΡΦεΥς ~ η ΦόΡΜιγξ.
οΡΦεύς ~ ο ΠιεΡαίος εκ Πίμπλειας. οΡΦεύς ~ ο ΘΡάξ, όπου ΘΡάξ ~ ο ΝόΤιος της Ελληνικής Χερσονήσου.
ΛείΒηΘΡα ~ η οΡΦέως ΠόΛις, η γενέτειρα του Ορφέως.
οΡΦεύς ~ ο οΡΦίας ~ ο ΘεοΛόΓος.
ΜουΣαίος ~ ο ΜουΣιΚός, γιός του Ορφέως.

ΠάΝ, ο ~ ο αιΠόΛος, κατσικοπόδαρος θεός.
ΠάΝ, ο ~ το (Συν)ΠαΝ του Κόσμου των Ορφικών. 

ώΡαι, αι ~ ΣώΡαι ~ τα ΜόΡια του έτους, οι τέσσερες εποχές.

αΔΡάΣΤεια ~ ΔίΚης ΤιΜωΡία.

αΜΦιάΡαος ~ ο ΣΣεΡάΠων. αΜΦιάΡαος ~ αΝΦιάΡαος ~ ο ΛέΓων ΠΡό, ο προλέγων, ο μάντης, μυθικός γιός του Απόλλωνος και της Υπερμνήστρας. 
  

Ο Μέγας Αλέξανδρος, ύβρις για τα ελληνικά πράγματα, είναι ο μοναδικός (αυτο)Θεοποιηθείς Έλλην, κατά τα Αιγυπτιακά ήθη, και "ζει και βασιλεύει" έτι, ως τέκνον ενός και μοναδικού Θεού, ισόθεος, Βασιλέας, Κύριος και Σωτήρ του Κόσμου. (Οι Έλληνες Θεοί, τα αναρίθμητες επινοήματα προς διαχείρισιν των ιΔεών του Κόσμου, τους οποίους εσέβοντο οι αρχαίοι, εκ Θεών! Εκ Θεού δε και θνητών οι ημίθεοι, εδίδασκαν οι Έλληνες!).

====================================

ΜίΘΡας ~ ο Θεός ΣήΛιος. Θεός του Ηλίου, του Φωτός και της Σοφίας των Περσών. Εικονίζεται στο κέντρο του Ηλιακού Κύκλου των Ζωδίων.
ΜίΘΡας ~ ο ΣοΦόΝους.
ΜίΘΡας ~ ο ΣωΤήΡ.
ΜίΘΡαΣ ~ το Θείον ΠΝεύΜα.
ΜίΘΡας ~ ο αΛηΘήΣ.
ΜαΡΔούκ ~ ΣύΡων Θεός
ωΡοΜάΣΔης ~ ΠεΡΣών Θεός.
ΒαάΛ ~ ο ΒήΛιος ~ ο Θεός ήΛιος, ο ΦάΝης των Ορφικών.


Αλήθεια, τι μπορεί να γνωρίζει ο καθένας για τους Μεγάλους Ποιητές, τους Έλληνες;




ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ περισσότερες Αναφορές και Αναλύσεις Λεξικών Λημμάτων  
SEARCH for more Reports and Analyzes on Dictionary Entries - 

  
 Αναφορές και Αναλύσεις σε Λεξικά Λήμματα από το
"Γραμματικό-Δομικό Λεξικό του Κοινού της Ελληνικής"
– Reports and Analyzes on Dictionary Entries from
"Grammar-Structural Dictionary of Panhuman Speech" –
του Μπουζάνη Κ. – by Bouzanis K.


                                   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου