Η… Δαμόκλειος Ράβδος των Αγαθοκλέους!
Αγαθοβιόλα Δημοκλέα/Δημοκλίτσα, γειά
σου!
ΚΟΥΝΗΣΟΥ
Δημοκλέα/Δημοκλίτσα!
Τίμα τον… πολυστέφανο,
απόλαυσε και την…
διονυσία,
σφίξε αγκαλιά την σπάθη
σου
την
σγουριασμένη,
την βλογιοκομμένη, την
ατιμασμένη,
σβήσε τα φώτα και
καλοσκεπάσου,
και στοχάσου και
ξαναστοχάσου.
Πές μας για των πραγμάτων την ουσία,
πές μας για την
Δημοκρατία,
για τους πολίτες και την
εξουσία!
Πές μας και για την… συνουσία!
Και άντε, των εθνών περίγελως και χλεύη,
εις τον αιώνα τον
παρόντα,
Αγαθοβιόλη Δημοκλίτσα/Δημοκλέα, χάσου!
– μας τά ’πρηξες με τα δικά σου! –
ΚΟΙΜΗΣΟΥ…
Δημοκλέα/Δημοκλίτσα!
Ευλογημένο το όνομά σου,
ξεκουράσου!
Καμάρωνε την ψεύτικη
αφεντιά σου,
την τήβεννο και τα σπαθιά
σου!
Κι όλα δικά σου!
στα… παπάρια και… στ’
αγγειά σου!
Αγέλες οι Λαοί…
και των Κυρίων μας εις τα
μηριά σου!
ΣΥΓΥΡΙΣΟΥ… Δημοκλέα/Δημοκλίτσα!
Τα διάλεξες κι εσύ τα
βάσανά σου!
Νύκτωρ θα περάσουν οι…
αλήτες!
την πόρτα θα την έχεις
ανοιγμένη…
το περιμένεις τι σε… περιμένει!
Κούελο ξιπασμένο ξύπνα,
φόρα τα αρώματα τα
γιορτινά σου
κι απόλαυσέ το, ήρθε και…
δοξάσου,
το σόι σου, εσύ κι
αρχοντιά σου!
Θα σε γιουχαΐσουν, θα σε φτύσουν,
σγούψε, θα τιμήσουν και
τα πισινά σου
κι άντε, εις τους αιώνας των αιώνων,
των νυσταγμένων των
Ελλήνων Δόξα,
Δημοκλίτσα/Δημοκλέα, γειά
σου!
Μπουζάνης Κ. (ΕΠΙΚΑΙΡΑ και ΑΝΕΠΙΚΑΙΡΑ, 2018)