ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ στο

Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΜΜΑΤΗ & ΠΑΛΑΙΟΓΡΑΜΜΙΚΗ ΓΡΑΦΗ http://bouzanis.blogspot.com/p/blog-page_7.html

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2020

Το Χρυσό Δαχτυλίδι από το Μαύρο Σπήλαιο της Κνωσσού –Gold Ring from Mavro Spileo at Knossos– (KN Ζf 13)

του Κ. Ι. Μπουζάνη  by Bouzanis K.

Ίστορος-Διδασκάλου της Εικονογράμματης & Παλαιογραμμικής Γραφής – Knower-Teacher of Pictographic & Ancient Linear Writing (Palaeogrammiki Scripture) –


Η ανάγκη πρώτα και, στην συνέχεια, η επινόηση ενός Συστήματος Επιγραφής και Αναγνώσεως του ανθρώπινου λόγου, λογικά, προϋποθέτουν έναν ανώτερον, υπερδραστήριον και εφευρετικόν λαό.

‘έΛΛην ~ ο ‘Λαός της ‘αΛός, οι δε Έλληνες, από… Δευκαλίωνος, οι λαοί της θάλασσας! Έλληνες ονομάστηκαν από τους Μυθολόγους, οι κατοικούντες στις περιΜεσογειακές χώρες και τις νήσους της Μεσογείου ‘Αλός, μετά τον τελευταίο κατακλυσμό και την αναδιαμόρφωση των ακτών και των νήσων της Μεσογείου εξ αιτίας της τήξεως των παγετώνων. Σε αυτόν τον γεωγραφικό χώρο εξεγεννήθη και οργανώθηκε ο σύγχρονος ανθρώπινος πολιτισμός και μεταλαμπαδεύτηκε από άκρου εις άκρον της Υφηλίου Γής. 

Το Σύστημα της Εικονογράμματης Γραφής, στον ΠανΕλληνικόν κόσμο των ‘Λαών της ‘αΛός της Μεσογείου, απλό στην σύλληψη, με άπειρα, όμως, ΓΡάΜΜαΤα ~ ειΚοΝοΠοιήΜαΤα ή ειΚοΝίΣΜαΤα των φθόγγων* στην πορεία του και τον επιπλέον εμπλουτισμό του από την Γραμμική του την εξέλιξη, για μόλις δέκα πέντε ή και ολιγώτερους ΦωΝηΤούς ήΧους ~ ΦΘόΝΓους [γγ], και χωρίς τα φωνήεντα, με πολλαπλές τις αναγνώσεις κάθε εγγεγραμμένης, απομονωμένης από το κείμενο, λέξεως, ιστορικά, για χιλιετίες θα συνεχίζει να εξυπηρετεί τις συντεχνίες αλλά θα φτάσει σε αδιέξοδο τον εγγράμματο κόσμο των μεγάλων πνευματικών δημιουργών και των ποιητών, των λογοτεχνών, των φιλοσόφων, των διδασκάλων και των επιστημόνων. Τότε ήταν, κοντά στα 3.000 χρόνια πριν, στις αρχές μιας φωτισμένης χιλιετίας, που ήρθαν στο προσκήνιο οι ανεπανάληπτοι, οι ποιητές, οι λογοτέχνες, οι φιλόσοφοι, οι διδάσκαλοι και οι επιστήμονες της εποχής, οι πασίγνωστοι Έλληνες της Ελληνικής Χερσονήσου, της Μικράς Ασίας και του Αιγαίου! Έκτοτε δε, τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν με την Ελλάδα και τους ευφυείς, τους Θεϊκούς Έλληνες.

Το παλαιότερο-αρχικό Εικονογράμματο Σύστημα θα το ακολουθήσει το Εικονογράμματο & Παλαιογραμμικό Σύστημα Επιγραφής και Αναγνώσεως, το οποίο θα φτάσει, κάποτε, γεμάτο από αμέτρητα διπλά έως και πολλαπλά γραμματοσήματα τα οποία συνεισέφεραν στην σηματοδότηση μεμονωμένων λέξεων-εννοιών ή και πηγμάτων λέξεων-εννοιών, όπως τα εναπομείναντα διπλά ΚΣ, ΠΣ της Ελληνικής και τα συμπήγματα των Κινέζικων Γραφών. Εδώ ακριβώς ευρίσκεται και ο λόγος της αδυναμίας των… αποκρυπτογραφήσεων** των Αρχαίων Γραφών.

Το Εικονογράμματο & Παλαιογραμμικό Αλφάβητο, απλά και φυσιολογικά, πρίν 3000 χρόνια περίπου, παρέδωσε στο (νέο)Γραμμικό Αλφάβητο, με την αντιστοίχιση ενός γράμματος προς έναν φωνητόν ήχον, εισάγοντας σήματα για τα φωνήεντα και καταργώντας τα άπειρα διπλά και τα πολλαπλά γραμματοσήματα και περιορίζοντας τα γράμματα σε 24.

-------------------------------------

*ΓΡάΦω ~ ειΚοΝοΠοιώ τους φωνητούς ήχους του ανθρώπινου λόγου πάνω σε οποιαδήποτε επιφάνεια. ΓΡάΦω ~ ΓΛύΦω επί πηλού, κηρού, ξύλου ή πετρώματος. Τα… λίγες χιλιάδες ειΚοΝίΣΜαΤα ~ ΓΡάΜΜαΤα, μαζί με τα απλά και τα σύνθετα και τα πολυσύνθετα της συντομογραφίας των γραμμικών τους εκδοχών, κατά τον γραφικό χαρακτήρα των γραμματικών και των γλυπτών, συνέθεταν την ανάγκη της επινοήσεως  ενός νέου, λαϊκού, λειτουργικού Συστήματος Γραφής και Αναγνώσεως.

**Σε κάθε εποχή εμφανίζονται παιδαριώδεις εισηγήσεις, που υιοθετούνται προς στιγμήν, τρέχουν οι επαΐοντες εποχής, ενστερνίζονται τα καινά πράγματα, αλλά η… δυστοκία τους προδίδει. αΛηΘές ~ το οΡΘόν, τα δε αληθή και τα ορθά ‘ρέει! Ο βήξ της απορίας επισημαίνει τα κενά από τα καινά και χαρακτηρίζει τα άλαλα!

Για την ανάγνωση χρησιμοποιήσαμε Στοιχεία-Γράμματα από:

"Το Κοινό Εικονογράμματο και Παλαιογραμμικό Αλφάβητο του Αρχαίου Κόσμου"

For reading was used Elements - Letters from:

The Common, Pictographic & Ancient Linear Alphabet of Ancient World”


Παρακολουθήσετε μία σειρά ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ από το ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ μας:

http://bouzanis.blogspot.gr/p/blog-page_7.ht

 

Attend a series COURSES of READING from our READING BOOK:

http://bouzanis.blogspot.gr/p/the-common-global-system-of-i.html

  

Συνδεθείτε - ΜελετήστεΔιαδώστε το!

[Download it – Study it – Spread it]

 

"Το ΚοιΝό ΠαΓΚόΣΜιο ΣύΣΤηΜα εΠιΓΡαΦής-αΝαΓΝώΣεως Του αΡΧαίου ΛόΓου"

 

" The CoMMon oF WRiTiNG-ReaDiNG SySTeM oF aNCieNT SPeeCH "

 

– Διότι, μερικές υποθέσεις της Ανθρωπότητος

είναι καθαρά Ελληνικές υποθέσεις,

είπε ο Προφύτης! –

(Προφύτης = ο Προφυτεύων,

ο καλλιεργών το έδαφος για την φύτευση, ο Υπονομευτής)

 Because, some affairs of Humanity

is purely Greek affairs,

 – said the Prophytis! –

 Profytevo = I am preparing  the soil to make the planting or, figuratively, to write the... history!

(Prophytis = He who cultivates the soil for the planting,  the underminer.)

                          


Κυριακή, 9 Αυγούστου 2020

Της Λακωνικής Τοπωνύμια –Laconic Toponyms–

  του Κ. Ι. ΜΠΟΥΖΑΝΗ – by BOUZANIS K. – 


Ίστορος-Διδασκάλου του Κώδικα της Γλωσσικής Παραγωγής και του Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου – Knower-Teacher of Code of Linguistic Production and Enrichment of  Panhuman Speech –

Λακωνικά Τοπωνύμια μέσα από τον Κώδικα Παραγωγής & Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου.
–Laconic Toponyms through the Code of Production & Enrichment of the PanHuman Speech. (Only for those who know Greek!)–

Προσοχή! Ό,τι υπογραμμισμένο διαβάζεται αντίστροφα, όπως: ΜύΡον ~ το άΡωΜα, ΚΡέαΣ ~ η ΣάΡΚα ~ ο ΧΡώΣ, ΜοΡΦή ~ η ΦόΡΜα, ΘέΣΠις ~ ηΘοΠοιόΣ τις Αθηναίος, ΛίΚΝον ~ η ΚΛίΝη, ΚαΛαΜάΡι ~ το ΜαΛάΚιοΝ, ιΣΚεΝΝΤέΡ ~ ο αΛέΚΣαΝΔΡος ~ ο άΝαΚΣ αΝαΤοΛής γιά Πέρσες, Άραβες, Αλβανούς, Τούρκους, Ινδούς και άλλους!
Βασικές Κλείδες του Κώδικα Παραγωγής & Εμπλουτισμού του Πανανθρώπινου Λόγου αποτελούν οι γνωστές και... μη γνωστές "Τροπές των Συμφώνων" καθώς και το "Δασύ Πνεύμα" που μας επισημαίνει μια σειρά από αρχικά ψευδογράμματα, πρό των γνωστών δασυνόμενων λέξεων αλλά και πρό αυτών που αρχίζουν από Υ, Ρ, Ν, και Λ.

εΛΛάς <  έΛΛην ~ αΛός Λαός, από Δευκαλίωνος.

ΠεΛοΠόΝΝηΣος ~ η ΠεΡιΦεΡής ΝήΣος ή έΦαΛος εΦύΡας ΝήΣος ή η (οΜ)ΦαΛοΦόΡος ΝήΣος. ΜωΡιάς ~ Γη των ΡωΜαίων ή ΡωΜιών (ιδέ στην συνέχεια όπου: ΝaPoLi Di MaLVaSia.)

ΛαΚωΝία ~ έΛους, εΛών, εΛαίου ή εΛαιών ΧώΡαι ή αΓΡοί της Πελοποννήσου. ΛαΚωΝία ~ η ΛαΚωΝιΚή. 

ΛαΚεΔαίΜωΝ ~ ΛαΚώΝων άΣΤυ. ΛαΚεΔαίΜωΝ ~ η ΚαΡΔαΜύΛη. ΛαΚεΔαίΜωΝ ~ όΡΜος ή ΛιΜήν Των αΚΡιών. 

ΛέΛεΚς ~ ο αΡΧαίος ΛάΚων. Λέλεγες λαός πρίν από τους Λάκωνες, λένε.

ΔωΡιείς ~ οι ΝόΤιοι Έλληνες. ΔαΝαός ~ ο αΛίΤης (λαός) όπου αΛίΤηΣ ~ ο ΘαΛάΣΣιος. ΠεΛαΣΓός ~ ο ΠεΛάΓιοΣ.

ΛυΚούΡΓοΣ ~ ΛαΚώΝων ηΓεΜών, μυθικός. ΛυΚοΥΡΓος ~ οι αΡΧαίοι ΝόΜοι. ΛεωΝίΔας ~ ΔωΡιαίων άΡΧων.  

ΛαΚωΝίΖειν ~ το οΛιΓοΛοΖΖείν [γ]. Ολιγολόγοι οι Λάκωνες. Η σχολιάζουσα πολυλογία, η φιλολογία, δεν συγγενεύει με τον πυκνόν λόγον της φιλοσοφίας, άρα "το ολιγολογείν" εστί φιλοσοφείν και όχι, καθ’ εαυτό, το λακωνίζειν.

ΒουΛή Λαού (σήμερα) ~ η αΠέΛΛα, η Εκκλησία των Πολιτών της Αρχαίας Σπάρτης.

 ΜεΝέΛαος ~ ο ΜίΝως του έΛους, των εΛών, του εΛαίου ή των εΛαιών, ΜεΝέΛαος ~ ο ΜίΝως Της αΛός, ο αγαπημένος των ποιητών, ο ατιμασμένος όΜηΡος ~ όΜαυΛος ~ όΜευΝος ~ ΣύναυΛος ~ ΣύνευΝος της ωΡαίας εΛέΝης.  ΜεΝέΛαοΣ ~ ο ΠΡοΣηΝής. ΜίΝως ~ ο ηΓεΜώΝ. ΜίΝως ~ ο ΠώΛης, πώλης ο έμπορος.

ωΡαία εΛέΝη ~ το εΛαιήεν έΛαιοΝ ή ωΡαία εΛέΝη ~ το αΣΣυΡόεν έΛαιοΝ [χ] των μυθολόγων, των ποιητών και του Πάρη. ωΡαία εΛέΝη ~ το υΓΡόν έΛαιοΝ σε διάκριση από το ΛίΠος ~ το ΠάΓιον έΛαιον ~ το ΛίΠος των αρχαίων της Λακωνικής.

ΛαΚωΝία ~ αΚΡιώΝ Γη.

ΛαΚωΝία ~ αΚΡιών ΧώΡα.

ΛαΚωΝία ~ η ΧώΡα των αΓΡών.

ΛαΚωΝία ~ αΛυΚώΝ Γη.

ΛάΚωΝες ~ οι ΛέΛεΓες.

ΛάΚωΝ (όνομα) ~ εΛών ΚύΡιος.

αΤΛαΝΤίΣ ~ Των εΛώΝ άΣΤυ. Σήμερα ξεχωρίζουν δύο λοφίσκοι της μυθικής Ατλαντίδος του Έλους. Στον έναν το Ιερόν των Διοσκούρων Θεοδώρων, του Κάστορος και του Πολυδεύκη. Ο ΜυΧός του έΛους... σώζεται, ακόμη.

εΥΡώΤαΣ ~ του άΣΤεως ΡοΥς (του Έλους ή και της Σπάρτης). ευΡώΤας ~ ο εύΡυΤος ποταμός.

ευΡώΤαΣ ~ εΒΡώΤαΣ ~ ΒΡούς άΣΤεως ~ Ρούς του άΣΤεως. Όπως Ρούς ~ ΒΡούς ~ ο έΒΡος της ΘΡάΚης ~ της Γης του ΝόΤου της Βαλκανικής και της ιΣΠαΝίας ~ εΣΠεΡίας. Όπως Ρούς των αΘηΝών ~ ο ιΡιΔαΝός, Ρούς ΠίΣης ~ ο αΛΦειόΣ.

ευΡώΤαΣ ~ εΒΡώΤαΣ ~ ο ΠοΣειΔώΝιος (ρούς).

ΛάΔας (μυθ. ήρωας) ~ ο εΒΡώΤας ποταμός.

ΚΛήΤα ~ Των εΛών Γη (μυθική σύζυγος του Ευρώτα)

ΚεΛεΦίΝα ~ ΚαΡυών ΒΡούς ~ των ΚαΡυών Ρούς, παραπόταμος του Ευρώτα, ο αρχαίος Οινούς.

ΚΝαΚίων ~ ΡύαΚς της Σπάρτης, παραπόταμος του Ευρώτα, η ΜαΓουΛίΤΣα ~ του άΣΤεως ΡύαΚΣ. ‘ΡΥαΚΣ ~ ‘Ρούς ΜιΚΚόΣ.

ΠιΤάΝη ~ ΠηΓές Του έΛους, η μυθική κόρη του Ευρώτα, η περιοχή, σήμερα, του Φιλισσίου του Έλους, απ’ όπου, στην αρχαιότητα, εξεπήγαζε ο Ευρώτας. Η ροή του Ευρώτα σταματούσε στην Stagnum Neptuny, του Ποσειδώνος την λίμνη του εΒΡώΤα Μας ~ στου ΒΡοDαΜά την περιοχή, και εξεπήγαζε στις MuRRes eT FeLiSSe ~ στις ΠύΛες Του εΒΡώΤΤα [SS-TT].

ΤαΰΓεΤοΣ ~ άΣΤεως όΧΘη ή ΧυΤόν (των Αμυκλών ή και της Σπάρτης).

ΠάΡΝωΝ ~ το ΒόΡειοΝ όρος της Λακωνικής, όπως και η ΠάΡΝης των Αθηνών. ΠάΡΝωΝ ~ το έΦαΛοΝ όΡος της Κυνουρίας για τους Αργείους, όπως και το ΠήΛιοΝ, καθώς υψώνεται, ανατολικά, από θαλάσσης. ΠάΡΝωΝ ~ ΜήΛωΝ όΡος ή ΠάΡΝων ~ το αΠοΛΛώΝιον όρος. ΠάΡΝων ~ η ΚυΝουΡία (Π~Κ). ΜαΛεΒός ~ ΣΣυΡέας ύΒοι [θ] για τους Θυρεάτες. ΤηΜέΝιοΝ ~ ΘΥΡέας όΡος.

ΔωΡιείς ~ οι ΝόΤιοι Έλληνες. ΔωΡιείς ~ οι αΚΡίΤες. Όπως το ΛάΤιον ~ ιΤαΛία ~ ΝόΤου Γη ή η ΘΡάΚη ~ Γη ΝόΤου κλπ.

ΣΠάΡΤη ~ ΣάΜα ΔωΡιέων, ο λόφος των Δωριέων.

ΣΠάΡΤη ~ η ΣυνΠοΛιΤεία των Λακεδαιμονίων.

ΣΠάΡΤη ~ η έΣω ΠΤόΛις (σε σχέση με τις Αμύκλες).

ΣΠάΡΤη ~ το άΣΣυ του εΒΡώΤα ~ το άΣΤυ του ευΡώτα [σσ~στ~ττ].  ΣΠάΡΤη ~ το ΝαΠαίον άΣΤυ. ΣΠάΡΤη ~ ΔωΡιέων ύΒοΣ. άΡΤεΜιΣ ~ η οΡΘεΥουΣα, η οΡΘία των Σπαρτιατών. 

ΜΠαΡΔουΝία ~ ΣΠάΡΤης ΧώΡα (στα... αλαμπουρνέζικα!)

ΜυΣΤΡάς ~ το οΣΣυΡόν άΣΤυ [χ] της Σπάρτης. οΧυΡόνάΣΤεως ~ το ΚάΣΤΡον. (Μ)ιΣΤΡάς ~ το ΚάΣΤΡον ~ το οΧυΡόν της Λακωνικής.

ΤΡίΠη ~ ΠηΓές του ευΡώΤα.(Πηγές Παραπόταμου του Ευρώτα. Πηγάζει από τον Ταΰγετο της περιοχής της Σπάρτης.)

ΜαΓοΥΛα ~ ΠηΓών ΡέΜα.

αΦιΣΣού ~ το Πρό άΣΤειον.

ΠεΛΛάΝα ~ οι οΠωΡώΝες ή ΠόΛις εΛαιώΝων.

ΚαΣΤόΡιον ~ η ΚαΣΤάΝια, ΚαΣΤόΡιοΝ ~ ο ΚαΣΤαΝεών ή ΚαΣΤόΡιοΝ ~ ΚάΣΤοΡος αΓΡός.

ΒαΡΒίΤΣα ~ ΜαΛεΒού άΣΤυ. Οι καταλήξεις …ΤΣα ή ΤΣι ~ …άΣΤυ.

αΡάΧωΒα ~ ΚαΡυών Γη, περιοχή και αρχαίον άΣΤυ ~ ΔήΜος της Λακωνικής στα… αλαμπουρνέζικα τ’ άλλα αντ’ άλλων. Βα ~ η Γά ή Γή, πρόσθετο μόριο στις αρχαίες-αρχικές ονομασίες πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών ή περιοχών της Ελληνικής Χερσονήσου εκ των Κωδίκων του «Βυζαντινού Ιερατικού Δόγματος»! ‘εΛΛηΝιΚή (Χερσόνησος) ~ τα ΒαΛΚάΝια!

ΒΡέΣΘεΝα ~ τα ευΡύΣΘεΝα. ΒΡέΣΤεΝα ή εΒΡύΣΤεΝα ~ Γη του οιΝούΝΤοΣ, περιοχή του παραποτάμου του Ευρώτα. (Δήμος) ευΡυΣΘέΝης ~ (Δ.) οιΝούΝΤοΣ. 

αΜύΚΛαι ~ ΣΚίΛΛων ή ΣΧίΝων Γη. ΣΚίΛΛα, η = το σκιλλοκρέμμυδο, βολβώδες άνθος, ο υάκινθος. (Γνωστός ο μύθος του Απόλλωνος και του Υακίνθου του Αμυκλαίου). αΜύΚΛαι ~ ΚήΠων Γη. 

ΣΚΛαΒοΧώΡι ~ αΜυΚΛών ή αΜυΚΛαίων ΠεΡιοΧή (άσχετη από τους Σλάβους ή τους Σκλάβους). ΣΚΛαΒοΧώΡι ~ ΣΚίΛΛων ΠεΡιοΧή.

ΣΚούΡα, η < οι αΜύΚΛες.

ΓΚοΡίΤΣα ~ άΣΤυ το αΡΧαίον ή γΚοΡίΤΣα ~ το ΚάΣΤΡον. Ενώ ΓκοΡιΤσά < η αΧΛαΔιά, η άγρια. Οι καταλήξεις πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών ή περιοχών: …ΤΣα ή …ΤΣι ~ … άΣΤυ ή άΣΤεα.

ΘεΡάΠΝαι ~ του άΝω εΒΡώΤα Γη. ΠοΛυΔεύΚεια ~ ΠοΛυΔέΦΚεια ~ εΒΡώΤα ΠηΓή (εν Θεράπναις). 

ΚάΣΤΡο της ΖαΡαΦώΝας ~ το οΧυΡόν του ΔήΜου των ΣΣεΡαΠΝών [θ]. Από την εύπυργη ΣΣεράπνα είναι η ονομασία Ζαραφώνα! ΜεΛαΘΡιά (περιοχή) ~ ΘεΡαΠΝώΝ Γη. ΘεΡάΠΝα ~ ΘεΡαΠείας Ναός. ΣΣεΡαΠεία [θ] ~ υΠηΡεΣίαι άΚεων. ΣΣαΡαΠείοΝ ~ ΣΣεΡαΠειών Ναός.  

ΤΡαΠεΖονΤή ~ ΔωΡιέων ΠεΔιάΔα. ΤΡαΠεΖονΤή ~ ευΡώΤα ΠεΔιάΔα. ΤΡαΠεΖοΝΤή ~ ΤΡαΠεΣΣοΝΤή ~ ΣΠάΡΤη η ΝοΤία.  

ΓεΡόΝΘΡαι ~ η ΧώΡα ή οΧυΡόν των ειΛωΤώΝ ή αΓΡιΤών ή αΓΡοΤών. ΓεΡόΝΘΡαι ~ οΧυΡώΝ ΔωΡιέων Γη. ΔωΡιείς ~ οι ΝόΤιοι. ειΛώΤης ~ ο αΓΡόΤης. είΛως ~ ο ΓεωΡΓός. είΛωΤες ~ οι αΓΡίΤες ή αΓΡόΤες, οι γεωργούντες την γήν, έζουν στην ευρύτερη περιοχή του Έλους όπου, σήμερα, το Γεράκιον. ΓεΡάΚιοΝ ~ των οΧυΡών ΧώΡα ή ο αΓΡός των οΧυΡών της Λακωνικής.

είΛωΤες ~ οι ΔούΛοι

ΝΤεΛεΚού ~ Γη ειΛωΤώΝ, ονομάζεται ο κάμπος ανάμεσα στο Γεράκι και στο Έλος της Λακωνικής εκεί όπου η Χάρτα της Ελλάδος, του Ρήγα του Βελεστινλή, σημειώνει "εδώ εκατοίκουν οι ήλωτες".

ΚαΡίΤΣα ~ το οΧυΡόν άΣΤυ. ΚαΡίΤΣα (περιοχή) ~ το ΚάΣΤΡο, το φράγκικο. (Υπάρχουν και υπολείμματα αρχαίου οχυρού, στην περιοχή, εκτός από το φράγκικο, λένε.)

αΛεΠοΧώΡι ~ το ΠαΛαιοΧώΡι της περιοχής των Γερονθρών.

ΒΡοDaMas < ο εΒΡώΤαΣ. ΒΡοΝΤαΜάς ~ του εΒΡόDa Μας η περιοχή, έλεγαν και έγραφαν στα συμβόλαιά τους οι κάτοικοι της περιοχής των Γερονθρών!

ΠΥΡί ~ το ΠέΡαΜα ~ η ΠέΡαΣις, ΠέΡαΣιΣ ~ το ΠέΡαΣΜα. ΠυΡί ~ ο ΠόΡος.     

ΒεΛωΤάΣ ~ η ΠύΛη του άΣΤεως των Γερονθρών, η βόρειος. ΒεΛωΤάς ~ το ΠαΛΛάΔιον. ΒεΛωΤάς ~ η αΤΡαΠός προς τον Κήπον του Διονύσου, την Κυνουρία, την Γλυπία και την Θυρέα. 

ΚοΣΜάς ~ ο ΚήΠοΣ (του Διονύσου), κατά τον Παυσανία τον Περιηγητή, όπου των αμπελώνων ΚήΠοΣ ~ τα ΚουΜάΣια, ο Καστανεώνας και το ΒαΣιΛέϊΣι ~ οι έΣω ΒΡαΣιές (σήμερα). Ο Κοσμάς, το Γεράκι, το ΠαΛαιοΧώΡιον (της ΓΛυΠίας η ΧώΡα), ο Άγιος Βασίλειος και το Πλατανάκι είναι τα λεγόμενα, κάποτε, οΛυΜΠοΧώΡια ~ των οΡεΣίΒιων Χωριά. (οΛύΜΠιος ~ ο οΡεΣίΒιος και επί Θεών). ΓΛΥΠία ~ των ΠοιΜέΝων Γη.

ΜαΛεάΤης (Απόλλων) ~ ο ΘεΡάΠων.

Ο Κοσμάς ανήκει στην Κυνουρία! Ιστορικά, δεν σχετιζότανε ποτέ η Κυνουρία με τους Αρκάδες! Για την Κυνουρία, στην αρχαιότητα, έριζαν η Σπάρτη και το Άργος. Η ονομασία της ΚυΝουΡίας, μάλλον ως ΧώΡα ή άΚΡον του άΡΓους... ή ως ΚΥΝοΥΡία ~ αιΧΜώΝ ΜυΡίων Γη προσεγγίζεται, γραμματικά! Η Αρκαδία, παντοδύναμη μετά την σύσταση του Νεοελληνικού Κράτους, συμπεριέλαβε και την Κυνουρία στα όριά της. Οι ΝοτιοΚυνουριείς είναι Λάκωνες, λοιπόν! Ο Κοσμάς πχ. ακόμη και σήμερα, διοικητικά ανήκει στην Αρκαδία, Δικαστικά στην Σπάρτη ενώ υπάγεται στο Δασαρχείο της Σπάρτης! 

ΛεωΝίΔιον ~ η ΧώΡα της ΘυΡέας, η πρωτεύουσα δηλ. πόλις της Επαρχίας της Κυνουρίας. ΠΡαΣΤόΣ ~ ΠΡαΣιών άΣΤυ, πρωτεύουσα του ομώνυμου Βιλαετίου. ΒιΛαΓέτ ~ η εΠαΡΧία της Οθωμανικής Παντοκρατορίας. ΤυΡόΣ ~ η ΣύΡΤις της Κυνουρίας. άΣΤΡος ~ η έΣω ΘυΡέα. ΠεΛεΤά ~ τα οιΝόΦυΤα της Κυνουρίας. ΚουΝουΠιά ~ η ΚΡυοΠηΓή. ΠοΛίΣΣΝη [χ] ~ τα ΠούΛιΘΡα. ΠΛάΚα ~ το εΠίΝειον του Λεωνιδίου ή ΠΛάΚα ~ η έΦαΛος Γη του ΛεωνιδίουΤΣιΤάΛια ~ των αΓΡοΤών άΣΤυ. ΤΣιΤάΛια ~ το ΛιΘώον άΣΤυ. ΒαΣΚίΝα ~ ΒοΣΚώΝ Γη. ΦωΚιαΝός ~ ΦωΚών ή ΦυΚιών αιΓιαΛός. ΜαΡίοΝ ~ ΠΡίΝων Γή. 

ΤυΡόΣ ~ η ΣύΡΤις της Κυνουρίας, κώμη μετά λιμένος από την αρχαιότητα.

ΜαΛεΒός ~ ΣΣυΡέας ύΒοι [θ] για τους Θυρεάτες. ΤηΜέΝιοΝ ~ ΘΥΡέας όΡος.

ΜυΡΤώον ~ ΘήΡαΣ ή ΘυΡέαΣ πέλαγος.

ΤάΝος ~ ΘυΡέας ποταμός.

άΣΤεως ΛιΜήν ~ το άΣΤΡοΣ, το επίνειον της ΘυΡέας.

αΤΣίΓΓαΝος ~ αΤσίΝΓαΝος ~ ΤεΝάΓεων άΛς, παραθαλάσσια περιοχή του Άστρους. ΤέΝαΓος ~ Των εΛών Γη ή Τα ΡηΧά, περιοχή θαλασσών, λιμνών είτε ποταμών με αβαθή νερά.

αΤΡεύς ~ η ΘυΡέα ή αΤΡεΥς ~ το ΜυΡΤώον που εγέννησε τους αΤΡείΔες ~ ΘυΡεάΤες ή αΤΡείΔες ~ ΜυΡΤώους. Ατρείδες ο ΜεΝέΛαος ~ ο ΜίΝως του Έλους, της γής του Έλους, της Λακωνικής, αλλά και ΜεΝέΛαος ~ ΜίΝως της αΛός και ο αΓαΜέΜΝωΝ ~ των ΜΥΚηΝών άΝαξ.   

ΦωΚιαΝός ~ ΦωΚών ή ΦυΚιών αιΓιαΛός.

ΠΡαΣΤόΣ ~ ΠΡαΣιών ή ΒΡαΣιών άΣΤυ.

αΡΚαΔία ~ η οΡεία όΧΘεων Γη. ΣΤάΔιον ~ άΣΤυ ΤεΓέας. ΤΡίΠοΛις ~ η ΜαΝΤίΝεια, ΤΡιΠοΛι ΤΣα ~ ΜαΝΤίΝειας άΣΤυ.     

έΛοΣ το αρχαίον έφαλον πτολίεθρον. εΛώΔης ~ ο υΔαΡής.

ΣΚάΛα ~ ο ΜυΧός της αΛός, γενικά. (ΜυΧός ~ η εΣοΧή). 

ΣΚάΛα (Λακωνίας) ~ ο ΜυΧός του έΛους. (Επώνυμο ΣΚαΛαίος ~ ΣΚάΛΚος ή ΜιΧεΛάΚος)

ΦιΛίΣι ~ ΠηΓές του έΛουΣ ή ΦιΛίΣι ~ οι ΠύΛεΣ του ποταμού Ευρώτα στην περιοχή του Έλους. (ΜuRess eT FeLiΤΤe ~ ΠύΛες Του εΒΡώΤα.)

ΤΣάΣιοΝ ~ έΛουΣ άΣΤυ. αΛάΜΠεη ~ ΛόΦοΣ του Έλους αλλά και των Κροκεών.

ΣαϊνΤαΛί (SeDaLi) ~ το ΣιΤοΧώΡι.

ΜυΡΤέα ~ Το έΛοΣ.

ΜυΡΤέα ~ έΛους άΣΤυ.

ΒΛαΧιώΤης ~ ΒΛαΣΣιώΤης ~ το ΠαΛαιόν άΣΤυ. ΒΛαΧιώΤης ~ ΒέΛους όΧΘη ~ έΛους όΧΘη. ΒέΛος ~ το έΛος (λόφος-τοποθεσία, ο ΠαλαιοΒλαχιώτης, ακόμη). ΒΡουΒάς ~ ΒΡούς ήΠιος ~ Ρούς ο ήΠιος, χειμέριος ρούς χωρίς διέξοδο στην θάλασσα. 

ΔουΡαΛί (DuRaGLi) ~ Το εΛοΧώΡι ή Του έΛους αΓΡοί ή ΘιΝών αΓΡοί ή ΧώΡα. ΔουΡαΛί ~ αΓΡός ειΛωΤών ή νΤουΡαΛί ~ ΘίΝες του έΛους.

ΠαΛαιοΠόΤαΣ ~ το ΠαΛαιοΠόΤαΜον, ΠαΛαιοΠόΤαΣ ~ ΠύΛη ή (εκ)ΒοΛή ΠοΤαΜού, η παλαιά πύλη εκβολής του Ευρώτα.

aLLaBei ~ έΛους ΛόΦος

αΛάϊBay ~ ΛόΦος (του έΛους ή της Στεφανιάς)

ΒοΥάΛια (VoUagLia) ~ ΒΛεήΜων ~ ο ‘ΛεήΜων,

ΤαΒέΡΝιΖα ~ ΤόΠος οΡυΖώΝων, τοποθεσία στον κάμπο του Έλους.

ΛεήΜοΝας ~ ο (Άγιος Παντε)ΛεήΜοΝας. SeiDaLi ~ ΣίΤου αΓΡοί. VuaGLia ~ ΠηΓές του έΛους.

ΓΡάΜΜιΝζα ~ το αΜΠεΛοΧώΡι. ΓΡάΜΜιΣα ~ ΣυΚαΜΠέΛου Γή. ΓΡάΜΜουσα ~ αΜΠεΛιών Γή.  GRaBeLLa ~ ΧώΡα των αΜΠεΛώΝων ή GRaBeLLa ~ το αΜΠεΛοΧώΡιοΝ.

ΠΡίΝιΚο ~ η ΠεΡιοΧή των αΚΡιών. ΠΡίΝιΚο ~ η ΠόΛις των αΚΡιών σήμερα το αΣΤέΡι ~ το άΣΤυ των αΚΡιών. ΠΡίΝιΚο ~ η ΛηΜΝαία Γη.

ΓΛυΚόΒΡυΣη ~ αΚΡιών ΠόΛιΣ. ΜπεΖιάΝι ~ των αΚΡιών ΔήΜος.  μΠεΖιάΝι ~ το ΔιΒάΡι, ΔιΒάΡι ~ ιΧΘύων ΦωΛέα, ΔιΒάΡι ~ ιΧΘύων ΠεΡιοΧή. ΜΠεΖιάΝι ~ αΚΡιαίων ΔήΜοΣ.

αΚΡιές ~ η ΚοΚΚιΝιά, περιοχή σήμερα.

ΚουΡΚούΛα ~ αΚΡιών άΚΡον, μικρό, κατακόρυφο όρος με υψόμετρο 915 μέτρων (άΚΡων ύΒος ~ η ΚοΡυΦή όρους). Στους πρόποδες του όρους, ανατολικά, στον Λακωνικό Κόλπο, αι αρχαίαι αΚΡιαί < το άΚΡον, ενώ στους ανατολικούς πρόποδες του όρους αι αρχαίαι ΛεύΚαι < το άΚΡον, όπου ΛεΥΚες ~ οι ΜοΛάοι, σήμερα.

ΤηΓάΝια ~ τα ΤεΝάΓη, περιοχή της Αρχαίας Βιανδίνης. ΤέΝαΓος ~ Των εΛών Γη ή Τα ΡηΧά, περιοχή θαλασσών, λιμνών είτε ποταμών με αβαθή νερά. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από Τενάγη.

ΒιαΝΔίΝη ~ ΤεΝάΓεων ΠόΛις, αρχαία. Η Ελαία, σήμερα.

εΛαία ~ εΛών Γη, περιοχή τενάγεων.

ΜοΛάοι ή ΜοΛάΓοι ~ αι ΛεΥΚαι. (Επώνυμο ΚοΛοΚούΡης ~ άΡΧων ΛευΚών ή ΚοΛοΚοΥΡης ~ ο έΚσαΡΧος της ΜάΝης, όπως το επώνυμο ΚοΛοΚοΤΡώΝης ~ ο άΡΧων της ΚαΡύΤαιΝας ή ΓόΡΤυΝας).

αΠιΔέα ~ τα ΠηΓάΔια.

ViCes ~ οι ΓούΒες, ViCeS ~ ΒοΣΚών Γη, ViCes ~ ΒουΚαίων ή ΒαΚαίων Γη. Επώνυμο ο εκ ΓουΒών ~ ΒάΚος. (Στην Ελληνική ΒούΚοΣ ~ ο ΒοΣΚός, ΒοΥΚος ~ ο ΠοιΜήν αιΓών και σχετικά επώνυμα: ΒάΚος ή ΒαΚάκης ή ΒώΚος ή ΒούΚος ή ΜΠόΚος.) 

ΚυΠαΡίΣΣι ~ ΚύΦαΝΤΤα ~ τα ΚύΦαΝΤα. 

ΖάΡαΞ ~ ΖάΡαΚΣ ~ ο ΓέΡαΚαΣ, σήμερα. ΖάΡαΚΣ ~ ΣΣαΡαΚΣ ~ ΜυΧός ή εΣοΧή αΛόΣ, γνωστό Φιόρδ της Λακωνίας.

ΡηΧέα ~ ο ΧάΡαΚας ή ΣΣάΡαΚας [ζ]. 

ΓιοΤΣαΛίΤης ~ ο εξ αΓίου ΔηΜηΤΡίου της πρωτεύουσας κώμης της περιοχής του Ζάρακος.

ΜΠοΖάς ~ ΜΠοΣΣάς ~ ο αΣωΠόΣ στα… αλαμπουρνέζικα!

ΠΛΥΤΡα ~ η έΦαΛος ΔαιΜοΝία. ΔαιΜοΝία ~ το εΠιΔήΛιον του Ασωπού. αΣωΠόΣ ~ αΣΠίς ιάΣεως, μυθικός βοηθός του Ασκληπιού.

ΞυΛί ~ ΚΣυΛί < η  Κυ(Π)αΡιΣΣία.

ΦοιΝίΚη ~ έΦαΛος Γη, παραθαλάσια περιοχή νοτίως της Πλύτρας, με αναφορές από την αρχαιότητα και ομώνυμο άστυ.

υΠεΡΤεΛέαΤοΝ ~ αΝιάΤωΝ ΘεΡαΠείον, αρχαία πόλις κοντά στο σημερινό Φοινίκι. υΠεΡΤεΛέαΤος ~ ο ΘεΡαΠεύων αΝίαΤα, επίθετο του Ασκληπιού.

ΜιΝώα ~ ΛιΜήν ή όΡΜος.

ΜοΝεΜΒάΣια ~ ΜιΝώας ή οΣΣυΡού έΜΒαΣις [χ]. Το Επιδήλιον της Παλαιάς Μονεμβάσιας.

ΝaPoLi Di MaLVaSia ~ η Νέα Πόλις Της ΜοΝεΒάΣιας, επί του οχυρού βράχου, πρωτεύουσα επαρχίας του πάλαι ποτέ «Βασιλείου του Μωρέως» (Regno della Morea, 1688-1715). Οι εΝεΤοί ~ ΒεΝεΤοί ανακατέλαβαν την Πελοπόννησον από την τουρκική κατοχή και την ανεκύρηξαν «Βασίλειον των ΡωΜαίων», απόντων των Ελλήνων από κάθε πολιτική και στρατιωτική εξουσία. Πρωτεύουσα του Βασιλείου η NaPoLi Di RoMaNia ~ η Νέα ΠόΛις Της ΡωΜαΝίας, το Ναύπλιον. ΡωΜαΝία ~ των ΡωΜαίων ΧώΡα. ReX ~ ο άΝαΞ, Regno della MoRea ~ το Βασίλειον των ΡωΜαίων! Λοιπόν, ΜωΡιάς ~ Γη των ΡωΜαίων ή ΡωΜιών!

ΜαΛΒάΖια ~ ΜαΛΒάΣΣια ~ η ΜοΝεΒάΣια ενετικά και φράγκικα.

εΠιΔήΛιον ή εΠιΔήΛιοΝ …..  ~ ΠΤόΛις ή ΠΤοΛίΧΝη …..

εΠίΔαυΡος ~ εΠιΔήΛιον ή εΠιΔήΛιοΝ  ~ ΠΤόΛις ή ΠΤοΛίΧΝη.

εΠίΔαυΡος ΛιΜηΡά ~ εΠιΔήΛιον το ΛιΜΝαίον ή ΠΤόΛις η ΛιΜΝαία της Λακωνικής.

ΒάΤιΚα ~ Γη Των Βοιών ή αΚΤές Βοιών ή ΒάΤιΚα ~ ΒοιαΤών Γή.

ΝύΜΦαιοΝ ~ ΛιΜήν ΒοιώΝ.

εΛαΦόΝηΣος ~ η έΦαΛος ΝήΣος της Λακωνικής, σήμερα. Η αρχαία χερσόνησος Όνου Γνάθος, προτού τμήμα της, όπου η πόλις, ποντιστεί και αποκοπεί η νήσος.

ΠαυΛοΠέΤΡι ~ η ύΦαΛος ΠΤόΛις της ποντισμένης χερσονήσου.

ΚύΘηΡα ~ Κύ.ΣΣηΡα ~ το ΣΣιΡίΓον.      

 

ΚΡοΚεαί ~ ΧαΛίΚων ή ΚΡόΚεων Γη, διάσημη, από την αρχαιότητα, για τον Κροκεάτη της Λίθο. ΛεΒέΤΣοΒα ~ η εΛαιόΦυΤοΣ Γη (Βα~Γα) των Κροκεών στα... αλαμπουρνέζικα. (Επώνυμο ο εκ ΚΡοΚεών ~ αΛιΚάΚος)

ΔαΦΝίον ~ αι αΦίΔΝαι, η αρχαία ονομασία. ΔαΦΝίον ~ τα οιΝόΦυΤα της Λακωνικής.

ΣΤεΦαΝιά ~ οι ΠοΤαΜιές του έΛους. ΣΤεΦαΝιά ~ αΓΡοί ΠοΤαΜών ή αΓΡός ΠοΤάΜιος. 

Ο Βραχίων της ΜάΝης, η Βραχύβωλος ΠεΡιοΧή ~ εΠαΡΧία ~ ΜάϊΝα, για Έλληνες αξιωματούχους ή τους Ενετούς και τους Φράγκους. αΚΡοΚόΔΥΛος (Κλαδάς) ~ ο έΚςαΡΧος Της ΜάΝης, κάποτε (1425-1490).

Λάς ~ οΧυΡόν (άστυ). ΛάΣ > η ΜάΝη.

ΜαΝιάΤης ~ ο ΠειΡαΤής. ΠύΡΓος ~ το οΧύΡωΜα.

ΓΥΘειοΝ ~ ΚώΜη έΦαΛος της Λακωνικής με τον οΣΣυΡόΝ ~ ΛαΡύΣιον λόφον του. ‘ΛαΡύΣΣιος (λόφος) ~ οΧυΡόν του άΣΤεως [σσ~στ~ττ] του Γυθείου. 

ΓΥΘειοΝ ~ Γη των ΜαΡάΘων (ποιητικά), εξ ού και Μαραθονήσι λέγεται η αρχαία Κρανάη η νησίδα του Γυθείου. ΚΡαΝάη ~ το άΚΡοΝ, το ακρωτήριον ή και ΚΡαΝάη ~ το οΧυΡόΝ του Γυθείου, σε αυτά παραπέμπει η αρχαία, των μύθων η ονομασία της νησίδας. ΜαΡαΘοΝήΣι ~ η έΦαΛοΣ ΝήΣος της εΦάΛου ΚώΜης του Γυθείου.

ΓΥΘειοΝ ~ ΚώΜη ΔωΡιαίων.

ΜαΛεύΡι ~ ΜαΛέΒΡι ~ το ΜαυΡοΒούΝιον.

ΛάΣ ~ ΧΛάΣ > το ΧωΣιάΡιον.

ΚαΡΥούΠολις > η ΜηΝιάΚοΒα. (στα… αλαμπουρνέζικα!)

ΚόΤΤΡωΝας ~ οίΚος ή Γη ΤευΘΡώΝης.

Ση εΠάΝωΘεν ΜάΝη ~ η ΜΠαΡΔοΥΝία, ηγεμονία. ΜΠαΡΔουΝία ~ ΣΠάΡΤωΝ Γη, διάσπαρτων χωρίων. ΧάΝι ΤάΡαΠΣας ~ ΧάΝι ΣΠάΡΤων.

ΒαΣιΛάΚιον ~ ΒοΣΚών ΧώΡα ή ΧάΝια. ΒαΣιΛάΚιον ~ το ΠίΣω ΧάΝι.

άΡΝα ~ το οΡειΝόν άστυ.

 (Μέσα ή) ΚάΤω ΜάΝη ~ το οίΤΥΛον.

οίΤυΛον ~ Γη του ΔιΡού.

οίΤΥΛον ~ η ΚάΤω ΜάΝη. 

αΡεόΠοΛις ~ η άΝω ή Νέα ΠόΛις του Οιτύλου.

ΤΣίΜοΒα ~ το άΣΤυ του ΜΠέη, η Αρεόπολις, πρωτεύουσα πόλις και διοικητική έδρα.

ΔιΡόΣ ~ όΧΘων όΡΜος.

ΚίΤΤα ~ το ωΓύΓιον άΣΤυ (ΣΣ~ΣΤ~ΤΤ).

ΚαιΝήΠοΛις ~ ο ΓεΡοΛιΜήΝ. ΓεΡοΛιΜέΝας ~ ο οΧυΡός ΛιΜήΝ της Μάνης. 

όΡΜος Του αΧιΛΛέως ~ PoRΤ aChiLeas ~ PoRΤo QuaGLio ~ ΠόΡΤο ΚάΓιο.

ΤαίΝαΡον ~ Το άΚΡοΝ, το  ακρωτήριον αΣώΜαΤοΣ ~ ΜαΤαΠάΣ.

έΚΣω ΜάΝη ~ η αΠοΣΚιεΡή, λεγόμενη.

ΚαΡΔαΜύΛη ~ η ΛαΚεΔαίΜωΝ. ΛαΚεΔαίΜων ~ ΧώΡα ΚηΤώεΣΣα. Η ΚαΡΔαΜύΛη ~ οΧυΡόν Τε ΠόΛις της Ομηρικής αρχαιότητος, είναι η χαμένη Λακεδαίμων, την οποία ακόμη ψάχνουν αρχαιολόγοι και ερευνητές. Η Καρδαμύλη επίνειον της Σπάρτης, κάποτε.  ΚαΡΔαΜύΛη ~ οΧυΡόν της ΜάΝης, με νεώτερη ανάγνωση. Η ΚαΡΔαΜύΛη είναι η Λακεδαίμων στην οποία φτάνει ο Τηλέμαχος με τον Πεισίστρατο, για να μάθει από τον βασιλιά της Μενέλαο κάτι για την τύχη του πατρός του, του Οδυσσέα. Από την Πύλο του ‘ΝηΛέως έως την έΦαΛον Γη ~ τις ΦηΡές του Διοκλέους ένας ήλιος, με την άμαξα. Από τις Φηρές, διασχίζοντας το πυροφόρον πεδίον της Μεσσηνίας, έως την Δίαν Λακεδαίμονα, επ’ ευρέα νώτα θαλάσσης, την Κοίλην Λακεδαίμονα την Κητώεσσαν άλλος ένας ήλιος, ακριβώς.

Εκ της Καπιτανίας της (Ανδρού)ΒιΣΤας ~ η ΣΤούΠα.

ΣαΓΓιάΣ ~ ΣαΝΓιάΣ ~ ΜάΝης όΧΣΣη [θ], το όρος της Μάνης, συνέχεια του Ταϋγέτου.

 (Ιστορικό επώνυμο ΠιεΡΡάΚης ~ ΜάΝης άΡΧων). 

ΜεΣΣηΝία ~ η ΣεΣΠεΡία ή εΣΠεΡία Γή. ΜεΣΣηΝία ~ η ΜαΚαΡία.

tHaLaMae (ΦαΡών ΠηΓαί) ~ αι ΚαΛάΜαι.

ΜεΣΣηΝία ~ ΠάΜιΣου ΧώΡαι. ΠάΜιΣος ~ ο εΦΜήΚηΣ ρούς.

ΜυΧού αΛός πεδίον ~ το ΜάΚαΡ πεδίον, η πεδιάδα της Μεσσήνης και της Μεσσηνίας.

ΜυΧού αΛός (άστυ) ~ η ΜεΧΧήΝη[ΣΣ]. ΜαΚάΡωΝ Γη ~ αι ΛίΜΝαι, η περιοχή της εΣοΧής ~ του ΜυΧού αλλά και ο λιμήν και το άστυ.

‘ΝέΔων ή ΝέΔαΣ ~ ‘Ρούς άΣΤεως (των ΦαΡών). 

====================
Στην παραπάνω μας έΡεΥΝα ~ εΡΜηΝεία της αληθείας των σχετικών πραγμάτων, ελήφθησαν στοιχεία από τον "Κώδικα της Γλωσσικής Παραγωγής και του Εμπλουτισμού του ΑρχαίουΛόγου".
Από Μπουζάνη Κων/νον
by Bouzanis K.
……………………………………………